1 NLOO (Netwerk Landelijke Ouder Organisaties)


Home

Organisaties

Activiteiten

Actualiteiten

Links

Algemene Ouder Organisatie (AOO)

Reacties

       

Activiteiten

Overzicht:
 1 Platform tegen Pesten
 2 Persbericht aanpak pesten
 3 Van Hinderpaal naar Mijlpaal
 4 Ouders in gesprek over passend onderwijs
 5 Forum veilig onderwijs
 6 De nieuwe onderwijswet!
 7 Voettocht voor hoogbegaafdheid
 8 Eindtoets primair onderwijs
 9 Wat te doen bij raadsonderzoek voor OTS of erger
 10 Nieuwe wet kinderopvang
 11 Nieuwsbrief HAVOplus
 12 Rechtszaak over gratis schoolboeken?
 13 Wat te doen
 14 'Gratis' schoolboeken 2009-2010
 15 Jubileumcongres de Kracht van.... samen leven,leren en organiseren
 16 Boek Thuisonderwijs
 17 Advies NLOO: Wat te doen tegen spijbelen?
 18 Bijdrage van NLOO aan RondeTafel Conferentie
 19 Het Elektronisch Patiënten Dossier, kortweg het EPD
 20 Campagne minister Rouvoet
    20.1 Zorgwijzer kindermishandeling
 21 Zin en onzin van gratis schoolboeken
 22 Moeten wij onze kinderen beschermen tegen de overheid
    22.1 Dossier Jeugdzorg; kan het ook anders?
 23 Kinderopvang
 24 Onderwijsbond houdt op 10 april actie
 25 Het Perfecte kind
 26 Verslag onderwijsenquete
 27 Het ponten van ouders
 28 De urennorm van 1040 uren in het onderwijs
 29 Kerstactie Stichting Misplaatst
 30 Reactie op artikel "Die vreselijke ouders"
 31 Weer staan de ouders aan de kant
 32 Nog meer vragen over het EKD (elektronisch kinddossier)
 33 Het EKD (elektronisch kinddossier): Gij zijt gewaarschuwd!
 34 Vragen mbt het Electronisch Kinddossier
 35 De ideale situatie
 36 Reactie NLOO op poster 'Herken de ouder'
 37 Petitie aangeboden
 38 Kamer ontvangt petitie tegen opsluiten onschuldige kinderen
 39 Ouders gevaar voor eigen kinderen?
 40 Zwartboek over opvang jeugd
 41 Gesloten jeugdzorg, een stap vooruit?
 42 Actie mbt negeren AwB
 43 Klacht over schending privacy particuliere klant
    43.1 Reactie van Iddink
 44 Verplicht de ouderavonden bijwonen
 45 Liever praten over dan luisteren naar ouders
    45.1 Het vervolg
 46 Verslag van de forumdiscussieavond "Onschuldig achter tralies"
 47 Citotoets en IQ testen
 48 Startsein website Ouders aan zet
 49 Tien jaar kinderrechten in Nederland

Voor samenwerkingsverbanden van ouders die zich willen aansluiten bij NLOO: neem contact op met info@nloo.nl.

1. Platform tegen Pesten

Op 7 maart 2013 wordt het Platform tegen Pesten geboren. Zie onze website. www.platformtegenpesten.nl.

Het Platform Tegen Pesten heeft als doel pesten op een goede manier aan te pakken en zoveel als mogelijk op te lossen. Dit doet zij door:

  • Het bijeenbrengen en beschikbaar stellen van expertise op het probleem, door middel van publicaties, interviews, spreekbeurten, workshops, lezingen en websites.
  • Het gevraagd en ongevraagd advies geven over (de aanpak van) pesten.
  • Het initiëren en laten verrichten van onderzoek; beleggen en uitvoeren van persconferenties; uitbrengen van persberichten; doen verschijnen van aanbevelingen, signaleren van lacunes in beleid, initiëren van noodzakelijke activiteiten; doen verschijnen van trendstudies en ontwikkeling van noodzakelijke instrumenten.
  • Het beantwoorden van vragen van leerlingen, ouders, leerkrachten, studenten, besturen van scholen, leden van gemeenteraden, provinciebesturen en van de Tweede Kamer.
  • Misstanden over het pesten aan de orde te stellen en voorlichting te geven over hoe pesten kan ontstaan en te voorkomen.
  • Hoe men pesten kan signaleren en wellicht voorkomen. Dit doet het platform door vragen te beantwoorden van leerlingen, ouders, scholen, gemeenteraden, politiek in Nederland én de pers in de breedste zin van het woord.
Het platform opereert hierbij volstrekt onafhankelijk

Woordvoerder van het platform:

Els Hendrikse
0346-550655

2. Persbericht aanpak pesten

Het Europees Expertisecentrum voor veiligheid, het Netwerk Landelijke Ouder Organisaties en Stichting Veilig Onderwijs, maken zich ernstige zorgen over het volgende:

In het afgelopen jaar werd Nederland opgeschrikt door meerdere berichten van jongeren die een einde aan hun leven maakten vanwege het feit dat zij gepest werden. Als meest recente, en aansprekend, voorbeeld werd Nederland enkele weken geleden opgeschrikt door de zelfmoord van Tim Ribberink. Die een einde aan zijn leven maakte omdat hij gepest werd. Tim had zijn ouders niets verteld, en ook de school had geen signalen ontvangen.

Wanneer kinderen het wel vertellen, en ouders naar school gaan, gebeurt het met regelmaat dat ouders en school vaak met elkaar in conflict geraken, vanwege hoogoplopende emoties, met een (al dan niet juridische) strijd over de ruggen van de kinderen als gevolg.

Bovengenoemde organisaties maken zich grote zorgen over het feit dat:

  • Al 25 jaar aandacht voor het onderwerp pesten bestaat;
  • In deze periode ongeveer 20 antipest projecten over de scholen zijn uitgestrooid;
  • Er 5 Nederlandse onderzoeken zijn uitgevoerd;
  • 20 miljoen euro door het ministerie van OCW is besteed aan de oplossing van dit probleem;
  • 5 rondetafelconferenties in de tweede Kamer rond het thema pesten zijn belegd.
Maar het probleem pesten - desondanks - nog steeds niet is opgelost! Bovenstaande organisaties hebben daarom de koppen bij elkaar gestoken en dringen er bij onze regering (met grote klem) op aan, om zo spoedig mogelijk een parlementair onderzoek of een parlementaire enquête te starten. Dit om na te gaan:
  1. Wat er in deze 25 jaar fout is gegaan.
  2. Welke personen verantwoordelijk zijn voor de jarenlange besluiteloosheid betreffende regel- en wetgeving omtrent pesten op school.
Tevens verlangen wij dat de uitkomsten van het onderzoek of enquête leiden tot juiste regel- en wetgeving. En de rechten van het gepeste kind, en de ouders, eindelijk voor eens en altijd duidelijk worden vastgelegd.

Europees Expertisecentrum voor veiligheid, Bob van der Meer,
www.pesten.net

Netwerk Landelijke Ouder Organisaties: woordvoerster, Nell Coumans
www.nloo.nl

Stichting Veilig Onderwijs, Els Hendrikse tel.nr. 06-55 32 71 55 of onderstaand telefoonnummer. www.stichtingveiligonderwijs.nl

3. Van Hinderpaal naar Mijlpaal

In het project Van Hinderpaal naar Mijlpaal werkt Perspectief samen met kinderen en hun ouders aan het omzetten van hinderpalen in hun schoolcarrière naar mijlpalen. Het project loopt van 1 september 2012 tot 1 juli 2014.

Informatiebijeenkomsten op zaterdag 16 juni 2012 10.30u - 12.30u in Hoogeveen of dinsdag 19 juni 2012 19.30u - 21.30u, in Utrecht.

Lees verder: hier.

4. Ouders in gesprek over passend onderwijs

Ouders voor ouders. Een gesprek over kinderen die niet naar school gaan Op 9 juni gaan ouders die ervaring hebben met thuiszittende kinderen, met elkaar in gesprek over passend onderwijs. De insteek van dit gesprek:
  • Wat gaat er bij onze kinderen fout bij het realiseren van passend onderwijs?
  • Wat voor gevolgen heeft dat voor ons en onze kinderen?
  • Welke oplossingen zien wij?
Lees verder: hier.

5. Forum veilig onderwijs

Veilig Onderwijs ( www.stichtingveiligonderwijs.nl) heeft nu ook een forum.

6. De nieuwe onderwijswet!

Eind januari buigt de Tweede Kamer zich over de nieuwe onderwijswet van minister van Bijsterveldt. ( nl.wikipedia.org/wiki/Marja_van_Bijsterveldt). Ze heeft nogal wat voorstellen gedaan om het onderwijs aan onze kinderen te veranderen. Het begon met de oproep aan ouders om meer betrokken te zijn bij de scholen van hun kinderen. En dat in een tijd waarin onderzoeken aantonen dat ouder meer dan ooit tijd aan kinderen en opvoeding besteden.

Die oproep van minister van Bijsterveldt is vreemd want in haar nieuwe onderwijswet ontneemt ze diezelfde ouders het recht op enige zeggenschap over hun kind. Als er voor een kind met een speciale zorgbehoefte een onderwijsplan gemaakt moet worden, dan hoeft er enkel met de ouders gesproken te worden over mogelijkheden, maar goedkeuring van de ouders is niet meer nodig. School gaat dus eenzijdig bepalen wat het beste is en op welke school dat onderwijs het best gegeven kan worden.

Van Bijsterveldt gaat nóg een stapje verder. Het recht om te protesteren hiertegen wordt ouders ontnomen. Mocht je toch een aanklacht indienen, dan wordt je een aantal rechten ontnomen. En er mag alleen nog geprotesteerd worden bij instanties die diezelfde van Bijsterveldt ons aanwijst.

De praktijk: Leerkrachten zijn onvoldoende opgeleid om voor kinderen met een lichamelijke beperking een handelingsplan op maat samen te stellen, daarbij is hulp van de ouders (de experts van het kind) nodig. M.a.w. ouders zijn verplicht om hun kind naar een instantie te sturen zonder dat ze zekerheid hebben dat hun kind voldoende zorg krijgt. En dat terwijl experts aangeven dat ouders een betere beoordelaar zijn van hun kinderen zijn dan professionals. Zie bijvoorbeeld het onderzoek van Gert Kroes dat laat zien dat de ouderlijke intuïtie vaak erg zuiver is en meer objectief dan de beoordeling van de professionals (zie hiervoor de samenvatting, of hier voor het proefschrift)!

Leerkrachten krijgen op die manier steeds meer zeggenschap die de ouders ontnomen wordt. Om leerkrachten hierin tegemoet te komen wil diezelfde van Bijsterveldt scholen inzage geven in alle gegevens van de kinderen met behulp van het Burgerservicenummer.

Hiermee gaat van Bijsterveldt té ver, daarvoor is het BSN niet bedoeld.

Het voorstel van van Bijsterveldt wordt binnenkort in de Tweede Kamer besproken. Laten we hopen dat de leden in de Tweede Kamer wat meer respect hebben voor kind en ouders en niet meegaan in het voorstel van de minister van Onderwijs.

Reageert u met z’n allen op het onderzoek op: www.ouders.nl/mond2011-onderzoek.htm.

Iedere proteststem telt!

Hier staat een bijdrage van Havoplus voor onze minister van onderwijs, met achtergrondinformatie.

7. Voettocht voor hoogbegaafdheid

Man gaat 735 kilometer lopen voor hoogbegaafdenacceptatie

Op 1 mei om 12.00 uur startte op het Drielandenpunt te Vaals een 735 kilometer tellende wandeling in vier maanden door heel Nederland. Initiatiefnemer en hoogbegaafde Willem Wind heeft hiermee als doel hoogbegaafdheid onder de aandacht te brengen. Zoals hij het zelf uitgelegd: ‘te komen tot echte oplossingen zoals scholen, ontmoetingsplaatsen en seniorenwoningen voor hoogbegaafden.’

Volg Willem op zijn website lopenvoorhoogbegaafdheid.nl.

8. Eindtoets primair onderwijs

Er moet ons ( www.havoplus) iets dringends van het hart. De brief van minister Bijsterveldt aan de kamer van 31 januari jongstleden. Er was op het wetsvoorstel internetconsultatie mogelijk op de site van de overheid op dit voorstel in de brief. Meer dan 1200 mensen hebben (zichtbaar via de overheidswebsite) gereageerd.

Nu is dit onderdeel door de minister verder uitgewerkt en staat als concept wetsvoorstel eindtoets primair onderwijs op het internet voor internetconsultatie. Slechts tot 6 april nog kan iedereen zijn advies erop geven aan de minister.

Lezing van het wetsvoorstel leert echter dat het voorstel zeer ingrijpend is: toetsing van peuterspeelzaal (groep 2 b.o) tot aan universiteit. Verder is de prestatiebeloning aan de gem schoolscore gelinkt! Lees het artikel op de website van HAVOplus, waarin o.a ook een artikel over Langzaam Leren van Ouders Online uit 2004 al, die deze slechte ontwikkeling toen al signaleerden, ook wordt gelinkt.

Het is misschien te laat om via internetconsultatie hier iets aan te doen. Maar als je ook verontrust bent dan kun je reageren door een brief of mail naar de overheid te sturen o.i.d.

9. Wat te doen bij raadsonderzoek voor OTS of erger

Het doel van een raadsonderzoek is om te bepalen of er al dan niet een OTS (of erger) dient te worden opgelegd. Een OTS wordt opgelegd als het kind opgroeit onder een ernstige ontwikkelingsbedreiging (dat kan van alles zijn) die (vermoedelijk) niet kan worden tegengegaan of afgewend op basis van vrijwilligheid van de kant van de ouder.

Als er dus wat ernstigs aan de hand is met de kids, en dat geeft aanleiding tot een raadsonderzoek (en dat kan al zijn dat ze vaak school verzuimen), dan is het om een OTS te voorkomen zaak dat je als ouder hulp inschakelt waarvan kan worden verwacht dat die de problemen verminderen of oplossen. Als de RvdK een ernstig probleem constateert en vinden dat jij als ouder nalaat dat probleem tegengaat (ofwel omdat je dat niet al een probleem ziet ofwel omdat je dat niet zelf kunt), dan lijkt een OTS-aanvraag mij kansrijk en raak je als ouder gediskwalificeerd (al wordt dat niet altijd zo gebracht).

Dat is in principe niet zo als je wel een probleem aanpak hebt maar waar de RvdK het qua aanpak niet eens is. Dan gaat de RvdK meestal nat met een OTS-aanvraag -- als je je goed kunt weren met een advocaat die bedreven is in dit specialisme. Zo'n advocaat moet niet namens jou pontificaal op ouderrechten gaan staan maar een tactisch spel weten te spelen. Kies dus niet de eerste de beste, want dan ga je snel nat als ouder.

Wat je als ouder kunt doen om een praktische en aanvaardbare aanpak van een evt. sociaal probleem met de kids van de grond te krijgen is een Eigen Kracht-conferentie aanvragen. Daarin kun je met familie, buren, vrienden en welwillende bekenden een aanpak (zoals meer opvang van de jongens in de buurt) realiseren die je helemaal in eigen hand houdt. Dan loop je niet aan de leiband van hulpverleners. Zulke conferenties hebben meermaals intensieve bemoeienis van Jeugdzorg beëindigd of voorkomen.

Zo'n conferentie kost best wat maar kan worden betaald door gemeente of provincie. Zie www.eigen-kracht.nl .

Kind regards, Vriendelijke groet,
Peter van Zuidam
tel +31(0)650-570999, skype: petervanzuidam

10. Nieuwe wet kinderopvang

Uw bijdrage wordt gevraagd over uw ervaringen met de nieuwe wet kinderopvang.

11. Nieuwsbrief HAVOplus

De Nieuwsbrief Ouderplatform HAVOplus augustus 2009 is uit, met onder andere aandacht voor:
  1. Nieuwe kansen voor ouders op passend onderwijs voor hun kind
  2. Verslag thema-avond over leerstijlen en huiswerk op 14 mei
  3. Twee maatschappijkritische artikelen geschreven door HAVOplus

12. Rechtszaak over gratis schoolboeken?

Hoe zit dat nu echt met die borg van die gratis schoolboeken. Het lijkt eraan te komen, de eerste rechtszaak!

13. Wat te doen

Scholen hebben de plicht te zorgen voor de boeken voor de leerlingen. Daarvoor krijgen ze €.316,- per leerling. Als scholen de boeken leverantie uitbesteden aan een bedrijf zoals Iddink of van Dijk blijft de school toch nog verantwoordelijk.

Mochten er problemen zijn dan is de school het aanspreekpunt.

Wat kunnen ouders ondernemen bij klachten over de levering van boeken?

  1. Spreek school aan, vraag naar de daarvoor verantwoordelijke persoon op school.
  2. Verzamel klachten, en overleg met de Ouderraad over eventuele acties.
  3. Rapporteer de klachten bij de Oudergeleding van de MR op uw school, zij hebben tenslotte de uitbesteding aan een bedrijf goedgekeurd.
Bedrijven zoals Iddink zijn slecht bereikbaar per telefoon en email, ze geven de voorkeur aan post. Leg ook dat bij school neer.

14. 'Gratis' schoolboeken 2009-2010

Het is zover! Ouders hoeven niet langer de schoolboeken voor hun kinderen op de middelbare school te huren of te kopen. Scholen krijgen per leerling €.316, - extra, van dat bedrag kan de school de benodigde boeken kopen en/of huren en de boeken zijn het eigendom van de school. De kosten van de boeken zijn eindelijk niet alleen de "last" van de ouders maar worden via de belasting betaald en worden zo door de hele maatschappij betaald. De opbrengsten van goed onderwijs komen ook ten gunste van de hele maatschappij en niet alleen ten gunste van de ouders. Deze maatregel was bedoeld om het alsmaar ongebreideld stijgen van de kosten van schoolboeken tegen te gaan, want nu de scholen zelf hiervoor verantwoordelijk zijn, houden zij wellicht de kosten beter in de hand.

Was het maar zo duidelijk voor iedereen. Dat blijkt niet zo te zijn, scholen klagen steen en been dat het bedrag te laag is en bedenken allerlei manieren om ouders toch te laten betalen.

Ineens wordt door scholen borg ingevoerd, een bedrag dat ouders moeten betalen voor het mogen "gebruiken" van de boeken. Vreemd! Leerlingen gebruiken ook wc.’s, tafels, stoelen en de garderobe, daar hoeft ook geen borg voor betaald te worden. Mocht een leerling iets vernielen dan kan de leerling altijd 'aansprakelijk' gesteld worden. Dat geldt natuurlijk ook voor boeken.

Het eigenlijke belang wordt snel duidelijk na het volgende rekensommetje: Gaan we uit van 1000 leerlingen, die gemiddeld 5 jaar op de middelbare school zitten dan betalen die gezamenlijk jaarlijks €.75.000, - . Op een dergelijk bedrag is 5% gemakkelijk haalbaar. Jaarlijks ontvangt de school of de boekleverancier op deze manier €.3750,- aan rente.

Voor scholen is dat een mooi extraatje maar is dat rechtmatig? En mogen scholen dat in rekening brengen? Nee, dat was niet de opzet bij het maken van deze regeling. Mocht school de borg willen invoeren dan zal dat door de oudergeleding van de MR goedgekeurd moeten worden en dat kan alleen als ouders goed op de hoogte zijn van de wettelijke regels.

Gelukkig zijn daarvoor de Ouderverenigingen actief. Lees het Nieuws van de Vereniging van Openbaar Onderwijs, op: www.voo.nl/news/Een_borg_vragen_voor_schoolboeken_kan_niet

Of lees het persbericht.

En vooral de kamervragen van Dezentjé Hamming-Bluemink (VVD) en Jasper van Dijk (SP) www.voo.nl/download/news/kamervragen_borg.doc.

Ouders, zorgt dat u geïnformeerd bent en spreek de MR aan of neem zelf plaats in de MR.

Zie ook het antwoord van de regering: Rekening verzendkosten gratis schoolboeken moet naar scholen.

15. Jubileumcongres de Kracht van.... samen leven,leren en organiseren

Perspectief, het kenniscentrum voor Inclusie en Zeggenschap, nodigt u van harte uit voor haar jubileumcongres "De Kracht van…" op 1, 2 en 3 oktober 2009, in Theater Agora te Lelystad. Dit is het congres waar de resultaten van 10 jaar werken aan inclusie in Nederland worden gepresenteerd. Het congres kent drie thema's:
  • de kracht van samen leven
  • de kracht van samen leren
  • de kracht van samen organiseren
Rond deze thema's kunnen mensen elkaar drie dagen ontmoeten en zien en ervaren welke krachten er nodig zijn om tot een inclusieve samenleving te komen. Voor veel mensen is samen leven, leren en organiseren niet zo vanzelfsprekend als het lijkt, bijvoorbeeld omdat zij ondersteuning nodig hebben om hun bijdrage te kunnen leveren. Tegelijkertijd zijn er veel praktijkvoorbeelden die laten zien hoe het de hele samenleving ten goede komt als iedereen echt deelneemt. Ieders bijdrage is van belang voor een gevarieerde samenleving. Op het congres laten mensen, organisaties en bedrijven zien wat daarvoor nodig is.

Lees meer over het congres op www.dekrachtvan.nu. Op deze site vindt u iedere week nieuwe informatie. Bij inschrijving voor 13 juli krijgt u vroegboekkorting. Als u de informatie over het congres schriftelijk wilt ontvangen of als u andere vragen hebt, mail dan naar of bel (030) 236 3000.

16. Boek Thuisonderwijs

Uitgeverij HBboek is het eindelijk gelukt een nederlandstalig boek uit te geven over huisonderwijs. De auteur Leah Witmond is sinds 2000 zelf thuisonderwijzer in Nederland en heeft een prachtig algemeen boek geschreven over de voor- en nadelen van thuisonderwijs. Ze besteedt ook aandacht aan de vele onderzoeken naar TO en heeft de juridische wegen beschreven zoals die gelden in Nederland en Vlaanderen.

www.hbboek.nl/to.html

Met vriendelijke groet, Willem Wind.

17. Advies NLOO: Wat te doen tegen spijbelen?

Dit is een reactie op een oproep van Jack Biskop, CDA Teede Kamerlid (zie hieronder):
    Geachte meneer Biskop.

    Beste Jack,

    Dank voor de uitnodiging. We ervaren het als erg positief dat ook de mening van ouders gevraagd wordt.

    Vanuit ons perspectief zijn er een aantal punten die voortijdig schoolverlaten nadelig beïnvloeden. Als belangrijkste punt zien wij dat de professionalisering van het opvoeden de nadruk heeft weggehaald van de kinderen, hun ouders en de feitelijke opvoeding. Bij de opvoeding zou het kind centraal moeten staan. Zoals wij het zien staan echter beleid en professional op dit moment centraal. Samen bouwen zij allerlei structuren waarin enorm veel geld verloren gaat, maar waarin eigenlijk maar weinig gebeurt.

    Buiten dat dit zonde van het geld is, is het ergste effect van deze manier van professionalisering van de opvoeding de vervreemding van kinderen en ouders van het opvoedingsproces dat idealiter een subtiel samenspel tussen hen is. Ons eerste advies is daarom:

      Stel het kind weer centraal, en zorg dat de opvoeding door ouders beter gefaciliteerd wordt.

    Op bepaalde momenten moeten kinderen keuzen maken. Bijvoorbeeld bij de overstap van basisschool naar middelbaar onderwijs. Dit is geen gemakkelijke keuze, vooral ook omdat dit vooral een van buitenaf opgelegde keuze is. De overheid denkt dit keuzeproces effectiever te laten verlopen door objectieve en professionele indicatoren steeds belangrijker te maken. Hierbij wordt de inbreng van het kind zelf, maar ook die van de ouders meer en meer buiten spel gezet. De overheid heeft dit proces echter niet goed opgezet. Bij de schoolleiding ligt een macht waar ouders (als vertegenwoordiger van hun kind) onvoldoende weerwoord tegen hebben. Dat kan alleen gerechtvaardigd zijn indien de belangen van de school eenduidig die van het kind impliceren, en dit beter doen dan dat de ouder dit zou kunnen. Om met dit laatste te beginnen, er is geen onderzoek waaruit blijkt dat ouders hun kind slechter begeleiden bij het maken van de schoolkeuze dan dat dit door de school gebeurt. Daarentegen is er wel onderzoek dat juist op het tegengestelde duidt.

    Door deze ongelijkheid aan te brengen, is de overheid verantwoordelijk voor de niet te rechtvaardigen oppositie gecreëerd tussen kind en ouders enerzijds en de formele, professionele opvoeders anderzijds. Ons tweede advies is daarom:

      Schooladvies minder autoritair en meer in overleg met kind/ouders.

    In vervolg op hierop, het ware goed wanneer de boven gesignaleerde ongelijkheid wordt weggenomen. De professionals hebben hun ondersteuning door hun bestuur en hun vakbonden. Ouders staan er echter alleen voor. Dat wordt mede veroorzaakt door de verzwakking van sociale structuren, waardoor het uitwisselen van ervaringen tussen ouders onvoldoende gebeurt.

    Om hier verbetering in aan te brengen is er dringend behoefte aan ondersteuning van ouders. Maar dit mogen vooral geen professionals zijn, omdat die dan toch weer hun eigen belangen hebben. De regering zou sterk moeten stimuleren dat er ondersteuning komt van ouders door ouders. We gebruiken hiervoor de term coach. Een coach zal eerder in staat zijn het proces binnen een gezin vanuit empathie te begrijpen. Bij problemen zal een coach beter in staat zijn om te helpen, met name wanneer professionals ingeschakeld moeten worden. Net zoals de hypotheekmaatschappij niet de hypotheekadviseur moet zijn. Ons derde advies om voortijdig schoolverlaten te verminderen is daarom:

      Tijdig coaches inschakelen, zodat voorkomen kan worden dat kinderen gaan afglijden.

    Het gevolg van bovenstaande maatregelen zal zijn dat keuzes adequater gemaakt worden, en problemen eerder in context worden aangepakt. Zorg dat kinderen op niveau onderwijs volgen. Maar dat is niet voldoende. De behoeften van kinderen worden vaak gerealiseerd vanuit een gemiddelde benadering. Daardoor herkennen kinderen zich onvoldoende in hun eigen leerproces, en vervreemden ze van dit proces. Worden problemen dan niet adequaat aangepakt, dan is voortijdig schoolverlaten soms bijna een vanzelfsprekend gevolg. Ons volgend advies is daarom:

      Onderwijs meer uitdagend, kinderen prikkelen etc.

      Onderwijs op maat, ruimte voor geheel of gedeeltelijk thuisonderwijs!

    Mocht u nadere toelichting wensen dan zijn we gaarne bereid deze te geven.

    Met vriendelijke groet namens NLOO.

Deze brief is een reactie op de volgende oproep:

Hulp gevraagd: Wat te doen tegen spijbelen?
Een van de meest effectieve manieren om het voortijdig schoolverlaten en de problemen die daar mee samenhangen te bestrijden is het tegen gaan van spijbelen. Spijbelen is een voorbode van schooluitval. Wie eenmaal aan het spijbelen is, maakt gemakkelijker de stap om de school helemaal te verlaten. Alle reden dus om het spijbelen tegen te gaan. Daarvoor zijn bij wet en regelgeving verschillende instrumenten voorhanden, o.a. via leerplichtambtenaar, processen verbaal, boetes. Maar . . . dit is allemaal achteraf. Er zou meer gedaan moeten worden in preventieve zin of bij een eerste keer.

Momenteel verzamel ik nieuwe ideeën, goedlopende voorbeelden of anderszins die ik kan verwerken in een actieplan tegen spijbelen. Ik nodig u graag uit om mij voor vrijdag 12 juni ( i.v.m. het debat) hieromtrent te informeren, op een spoor te zetten of van ideeën te voorzien. Doorsturen van dit bericht naar iemand, waarvan u denkt dat deze een bijdrage kan leveren is natuurlijk ook toegestaan. Graag mailen naar:

Alvast bedankt voor uw bijdrage. Tijdens het debat op 24 juni zal blijken waartoe het heeft geleid (en op mijn website natuurlijk).

Met vriendelijke groet,

Jack Biskop
CDA Tweede Kamerlid

18. Bijdrage van NLOO aan RondeTafel Conferentie

Doordat de controle over de kinderen en de processen steeds meer verloren gaat, is de school niet echt een veilige omgeving voor kinderen. Veiligheid vereist een stabiele basis van vertrouwen. Maar vertrouwen vereist een basis van gelijkwaardig partnerschap.

De voorbeelden:

  1. Ouders hebben steeds minder medezeggenschap
    Door de schaalvergroting van scholen, worden scholen steeds meer bestuurd vanuit een ivoren toren, soms ook wel als college van bestuur aangeduid.

    De medezeggenschap van ouders is zo marginaal dat deze nauwelijks het noemen waard is. Een klein rekenvoorbeeld om dit te illustreren.

    • Per 200-400 leerlingen 1 ouder in MR; we gaan uit van 1 ouder per 400 leerlingen
      dus 1/4 procent zeggenschap, ofwel 2,5 pro mille
    • Door de schaalvergroting ontstaan steeds grotere schoolbesturen. De inspraak verloopt nu via de GMR.
      GMR: 8 scholen
      dus 1/8 van de invloed blijft over
      ofwel 0,3 pro mille
    • De invloed van ouders is niet voor alle punten aanwezig, en wordt gedeeld met het personeel. Dus blijft nog slechts de helft van de invloed over, ofwel 0,15 pro mille

    Je zou dit iets kunnen verbeteren door de volgende 2 eisen:

    Eis 1:
    Samenwerkende scholen moeten per school minimaal 2 ouders in het overkoepelende bestuur hebben.
    Eis 2:
    Scholen moeten zorgen voor een goed systeem waarmee vertegenwoordigende ouders informatie uit achterban krijgen. De scholen moeten medewerking verlenen aan een goede relatie tussen vertegenwoordigende ouders en hun achterban.

  2. Informatieuitwisseling niet zonder grenzen
    Wanneer een kind van school wisselt, wordt de informatie van de oude school met de nieuwe school uitgewisseld. Dit gaat zonder dat de ouders als wettige vertegenwoordigers van hun kinderen hier invloed op kunnen uitoefenen. Dit effect is nog veel sterker wanneer de scholen onder overkoepelend bestuur vallen. Hierdoor lijkt het kinddossier het karakter te krijgen van een strafblad voor kinderen gevuld met de fouten van de professionals.

    Het nadeel is dat een kind niet meer opnieuw kan beginnen.

    Je kunt hier iets aan doen door:

    Eis 3:
    De gegevens die een school over kinderen verzamelt zijn en blijven eigendom van het kind, en worden beheerd door de wettige vertegenwoordigers van het kind.
    Eis 4:
    Ouders, als wettige vertegenwoordigers van hun kinderen, mogen scholen aanspreken op onjuiste informatie in het kinddossier.

  3. Machteloosheid
    School en ouders zijn het niet altijd eens over de juiste manier van aanpak van het kind. Of het nu gaat om het wel of niet plaatsen op speciaal onderwijs, of het nu gaat over ontkennen van pesten van kinderen, over een gegeven schooladvies of over de manier van aanpak.

    In de praktijk blijkt dat scholen machtiger zijn dan ouders. Vele scholen hebben nog steeds moeite met kinderen die wat extra's nodig hebben. In hun opstelling tonen ze weinig flexibiliteit, en beroepen zich altijd op hun onmogelijkheden. Dat geeft ouders een machteloos gevoel.
    Scholen en leerkrachten hebben zoveel instanties waar ze zich toe kunnen wenden voor ondersteuning. Voor ouders bestaat geen enkel equivalent hiervoor. In geval van conflicterende inzichten staan de scholen en leerkrachten heel sterk, en ouders moeten feitelijk het wiel maar weer zien uit te vinden.

    Als ouders ondersteuning zoeken, draaien zij zelf op voor alle kosten. Maar de scholen en leerkrachten worden door bestuurlijke maatregelen volledig gecompenseerd.

    Bij een verschil van inzicht is derhalve geen sprake van een gelijkwaardige positie voor de ouders met die van scholen en leerkrachten.

    De leerplichtwet besteedt alleen veel aandacht aan de rechten van scholen en de plichten van de ouders en kinderen, maar heeft geen aandacht voor de rechten van ouders en kinderen. Hierdoor ontstaat ongelijkheid.

    Eis 5:
    Ouders dienen een degelijke en onafhankelijk ondersteuning van deskundigen te krijgen vanuit organisaties die zijn opgezet door en voor ouders.
    Eis 6:
    De leerplichtwet moet op de eerste plaats de rechten van het kind en de ouders goed regelen.

19. Het Elektronisch Patiënten Dossier, kortweg het EPD

Stel je hebt ver van huis een ongeluk, wat is er dan mooier als de behandeld arts je toch de optimale zorg kan geven, ook al heb je die arts nooit gezien. Want dan krijg je tenminste niet die medicijnen waarvoor je allergisch bent! En dat allemaal dankzij het EPD!

Op 1 november 2008 kregen we een brief van minister Klink over het EPD. En zowaar, je kunt bezwaar maken. Maar dat luistert wel erg nauw. Je kunt alleen bezwaar maken tegen het feit dat zorgverleners deze gegevens met elkaar uit kunnen wisselen. Dat is raar, want dat punt zullen maar weinig mensen niet willen onderschrijven.

De brief van minister Klink is volledig onduidelijk over het maken van bezwaar. Op de eerste plaats is het opvallend dat je uberhaupt bezwaar mag maken! We zijn niet zo aan gewend dat de mening van het volk belangrijk is buiten verkiezingstijd. Zou er dan toch een addertje onder het gras zitten?

De brief wordt naar iedereen gestuurd. Nou dat is maar ten dele waar. Er wordt een brief naar elk adres gestuurd, ongeacht hoeveel mensen op dat adres wonen. Als je bijvoorbeeld bij iemand op kamers woont, dan is het maar de vraag of je de brief van minister Klink wel te zien krijgt. Je vraagt je af waarom men dit zo slordig doet. Omdat de gehele procedure zo'n verzorgde indruk maakt, kun je bijna niet aders dan concluderen dat deze slordigheid past in het beleid. Uit de slordigheid kunnen we dus afleiden wat de werkelijke bedoelingen achter de brief zijn.

In de brief staat:/ Toch kan het zijn dat u niet wilt dat uw gegevens via het EPD worden uitgewisseld. Dan kunt u daartegen bezwaar maken. Uw huisarts of apotheker kan u vertellen wat de mogelijke gevolgen voor u zijn als u bezwaar maakt./ Wederom vreemd, waarom kan Klink dat zelf niet vertellen in de brief? Erg gemakkelijk om dit af te schuiven naar huisarts of apotheker.

Maar wat Klink volkomen onder de tafel schuift is dat iemand wel voor de elektronische uitwisseling van gegevens is, maar niet achter de manier staat waarop dat nu wellicht zal gaan gebeuren. Want we moeten niet vergeten dat het EPD door de Tweede Kamer nog niet volledig goedgekeurd is.

Dan schrijft Klink: /Wilt u nu al bezwaar maken tegen het elektronisch uitwisselen van uw gegevens via het EPD?/ Dit suggereert dat je net zo goed later nog bezwaar kunt maken. Maar dat is niet waar, kijk maar op de website Iedereen een EPD

Als je geen bezwaar hebt, dan hoef je niks te doen. Dat is die handige manier om mensen iets aan te smeren. Je krijgt een fantastisch aanbod van een louche handelaar, en je hoeft niets te doen als je het wilt hebben, anders moet je even bezwaar maken. Uiteraard vergeten een aantal mensen dat, en die zouden er dan aan vast zitten? Nee, natuurlijk niet, dat staat allemaal netjes in de wet geregeld. Maar Klink past dit sluwe verkooptruucje toch weer toe.

Dan de kosten. Je zult een uittreksel bij de Gemeente moeten gaan halen. En die doen dat niet voor niks, zelfs niet nu het collega Klink is die deze informatie wil.

Nee, het is maar een rare brief. De brief vertelt in juichende bewoordingen over de voordelen van het EPD. De keerzijde wordt zo opvallend genegeerd, dat het opvallend is. Het maken van bezwaren tegen het EPD is subtiel gekanaliseerd in het bezwaar maken tegen een onderdeel: het elektronisch uitwisselen van gegevens via het EPD. Het lijkt alsof je als een kleuter om de tuin geleid wordt.

Maar je vraagt je dan wel af waarom men ons als kleuters ziet en wat er mis is met die tuin!

20. Campagne minister Rouvoet

De stichting KAP wordt samen met Defence for children, de stichting Geheim Geweld, kinderpostzegels en andere, met name allochtone organisaties, betrokken in de campagne Geweld bij kinderen van minister Rouwvoet.

20.1. Zorgwijzer kindermishandeling

Op ZorgWijzer.nl staat een uitgebreid kennisdossier over kindermishandeling.

21. Zin en onzin van gratis schoolboeken

Nog twee maanden en dan krijgen de ouders van middelbare scholieren €.316,- per middelbare scholier terug. Voor een enkeling meer dan dat er betaald is voor de boeken, voor een enkeling voldoende en waarschijnlijk voor de meesten is dit bedrag lager dan wat ze betaalden voor de boeken.

Hoe heeft het zover kunnen komen?
Tot een jaar of 10 geleden werkten de meeste scholen met een boekenfonds, leerlingen betaalden hiervoor een vast bedrag en scholen zorgden ervoor dat de juiste boeken voorradig waren. Voor het samenstellen van de pakketten, de verzorging en de inlevering werd er beroep gedaan op vrijwilligers.
Een prima systeem waarbij de scholen niet alleen dachten aan het eigen budget maar ook aan het budget van de ouders van de leerlingen.

Toen kregen enkele bedrijven oog op een nieuwe geldbron. Als de bedrijven de boeken massaal inkochten zou dat gunstig zijn voor scholen, het zou hun geld én werk besparen! Scholen werden gelokt met bonussen en lekker gemaakt met argumenten als het voordeliger kunnen inkopen en het besparen van een heleboel werk. En via de rekening kon dan ook meteen de ouderbijdrage geïnd worden.

De ene na de andere school verkocht zijn ziel aan Iddink of van Dijk. Voor scholen leverde dit het voordeel op dat er een takenpakket afgevoerd was.
Maar wat scholen zich onvoldoende realiseerden was dat de invloed bij het samenstellen van het boekenpakket van die bedrijven steeds groter werd.
De bedrijven zagen ouders steeds meer als bodemloze pinautomaten. Ouders voldeden, al of niet met een machteloos gevoel, keurig aan de wensen van die bedrijven. En zo kan het gebeuren dat klas 5 en 6 van het VWO nu met minimaal 5 wiskundeboeken per leerjaar werken (kassa!), tegenover één goed wiskundeboek voor twee leerjaren 10 jaar geleden.

De prijzen van de boekenpakketten zijn in tien jaar meer dan verdrievoudigd. De kwaliteit is echter niet in gelijke mate gestegen.

Eindelijk heeft de regering de macht over het boekenpakket weer bij de scholen gelegd, maar wel gekoppeld aan een bepaald bedrag.

Ineens laten scholen zich van een andere kant zien! Trots vertellen ze dat het hen lukt om een pakket van €.316,- samen te stellen. Waarom lukt en kan dat nu wel?

Een enkele school zal proberen om via het verhogen van de (vrijwillige) ouderbijdrage toch nog proberen om ouders extra voor de boeken te laten betalen. Zogenaamd door het verhogen van de bijdrage van allerlei diensten. Dat moet door ouders meteen gemeld worden bij www.gratisschoolboeken.nl/.

22. Moeten wij onze kinderen beschermen tegen de overheid

De overheid is van plan verregaande maatregelen te nemen om onze kinderen te beschermen. Maar zjn deze maatregelen wel altijd in het belang van de kinderen? Moeten wij onze kinderen ook niet gaan beschermen tegen de overheid?

Gaarne ontvangen wij uw bijdrage!

22.1. Dossier Jeugdzorg; kan het ook anders?

Beste Ouders,

Jeugdzorg is er voor het belang van het kind. De vraag is niet alleen of de uitvoering van de huidige hulp wel altijd zo goed is,maar vooral of het ook anders kan. Een aantal vrijdenkers hebben het initiatief genomen om gezamelijk een website op te zetten waarin zij een aantal punten naar buiten willen brengen. Oorpronkelijk had deze website "Bijltjesdag 2020" zullen heten, maar men heeft er toch maar www.dossierjeugdzorg.nl van gemaakt! Het doel is natuurlijk om ideeen te ontwikkelen over hoe de jeugdhulpverlening beter kan.

Ikzelf ben in het kader van deze website een project begonnen; BELANGENGROEP OUDERS DOSSIER JEUGDZORG. Het staat nog helemaal in de kinderschoenen, er moet zelfs nog een logo worden ontworpen. De bedoeling van dit project is om een eenduidig standpunt te kunnen vormen naar de politiek en maatschappij.

Wij zoeken "helden" die mee willen denken, die niet bang zijn voor afwijkende initiatieven en die bereid zijn door het vuur te gaan om hun ideeen vorm te geven. We gaan voor het belang van onze kinderen, voor een goede hulpverlening en een zinvolle toekomst. Wie op wat voor manier dan ook een steentje bij wil dragen, mag zeker niet achterwege blijven!

Het is volledig vrijblijvend en NIETS is verplicht! Nieuwsgierig? Neem gerust een kijkje op de desbetreffende websites! Zie ook www.dossierjeugdzorg.nl/lopende-projecten

Met Vriendelijke Groet,

www.dwazemoeders.nl
www.liesbethdevries.nl

U kunt reageren via onderstaand formulier, of via (wel even vermelden (1) waar u op reageert, en (2) de titel van uw bijdrage!). Uw reactie wordt dan op de website geplaatst.

Vragen, aanbiedingen en oproepen worden alleen geplaatst indien een geldig e-mail adres wordt ingevuld.

Uw naam:
Uw e-mail adres:
Titel van uw bijdrage:

Uw reactie:

Soms worden deze formulieren automatisch ingevuld door zogenaamde robots. Om te controleren dat u geen robot bent, vragen wij u de volgende som te maken: drie plus vijf is:. Het is voldoende het cijfer in te vullen.

23. Kinderopvang

Het aantal economisch actieve vrouwen was in Nederland jarenlang lager dan in de rest van Europa. Ook de ontwikkeling van kinderopvang stond op een laag peil.

Daar moest snel verandering in komen. De hoge prijs van de kinderopvang gaf een drempel om daarvan gebruik te maken. Toen het kabinet met tegemoetkomingen in de kosten van de kinderopvang kwam, werd het gebruik daarvan voor veel mensen toegankelijk.

Het aantal economisch actieve vrouwen steeg en gebruik maken van de kinderopvang werd steeds meer geaccepteerd. Ook gastouders en grootouders mochten gebruik maken van die tegemoetkomingen. Terecht, waarom zouden zij de opvang gratis verzorgen? Dat er allerlei malafide organisaties misbruik maken van die nieuwe regels mag geen reden zijn om ineens de tegemoetkomingen terug te draaien. Het zou een reden moeten zijn om het aanvragen van de tegemoetkomingen veel eenvoudiger te laten verlopen waarbij die malafide organisaties niet nodig zijn.

En ineens schijnt de bodem van de pot met tegemoetkomingen zichtbaar te zijn. Wat nu? Het allermakkelijkste wordt gekozen: Ouders moeten de opvang van hun kinderen maar weer voor een groot deel zelf gaan betalen. De bedragen die hierbij genoemd worden lopen uiteen van €.400,- per jaar tot €.1400,- per kind per jaar. De juiste bedragen zullen nog wel volgen.

Was die tegemoetkoming alleen als lokaas voor ouders bedoeld, of zit er meer achter?

De verdachtmakingen naar ouders vanuit de overheid spelen al een poos. Het begon met kwaliteitsonderzoek naar de opvang door gastouders, er werden eisen gesteld waar gastouders en grootouders aan moeten voldoen als ze kinderen van anderen opvangen. Die eisen gelden alleen als voor de opvang een tegemoetkoming wordt aangevraagd.

Langzaam wordt de dubbele agenda van onze ministeries duidelijk. De vrouwen in Nederland werken wel maar veel te vaak parttime. De extra tegemoetkoming was een lokkertje met voorbedachte rade. Als mensen meer werken verdienen ze meer, en als mensen meer verdienen raken ze zo aan dat bedrag gewend dat ze niet meer zonder dat bedrag kunnen. Door nu een gedeelte van dat geld op te eisen (door het beknibbel op de tegemoetkoming) moeten mensen wel weer meer werken om dat gat op te vullen.

Grootouders? Die behoren volgens ons beleid "GRATIS" op te passen. Daarvoor is die subsidie niet bestemd. En natuurlijk speelt bij dit kabinet het wantrouwen naar ouders een grote rol. Ouders kunnen nu eenmaal niet opvoeden, ook gastouders en grootouders niet, want: Daarvoor hebben we onze "goed" opgeleide professionals.

Toch een vorm van staatsopvoeding?

24. Onderwijsbond houdt op 10 april actie

    UTRECHT - De Algemene Onderwijsbond is van plan 10 april een demonstratieve actie te voeren. Dat gebeurt tijdens het overleg over het Actieplan Leerkracht met minister Ronald Plasterk (Onderwijs).

    De algemene vergadering van de AOb toonde zich vrijdag in Utrecht bezorgd over het trage tempo van het overleg met werkgevers en minister. Daarnaast menen de leden dat er te weinig geld is om de positie van de leraren echt te verbeteren.

Grappig, dan is ook de dag van de leerplicht. Toeval?

25. Het Perfecte kind

Naar aanleiding van de volgende berichten:
  • TNO rapport
  • brief Tweede Kamer
  • rapport SER Iedereen heeft wel een idee van het perfecte kind. Een klein mensje die altijd vrolijk is, enthousiast is als het wat gevraagd wordt, goed presteert op school en altijd vriendelijk is voor de ouders. Zo'n kind warvan je als ouder en leerkracht voelt dat het een perfecte volwassene zal worden die hard gaat werken, nooit zeurt en alle regels netjes naleeft. Een volwassene waar we eens geen last van hebben, die meeloopt en ongetwijfeld bijdraagt aan ons aller welzijn.

    Zijn we de eigenzinnige wetenschappers zat die steeds meer kennis genereert waarvoor we eigenlijk bang zijn? Zijn we die rare kunstenaars zat die ons doen beven met hun kijk op de wereld? Willen we nog wel ondernemers hebben die een succesvol bedrijf opzetten? Willen we nog meer mogelijkheden krijgen met de computer, kunnen we die concurrentie met onszelf, met die perfectie wel aan? Is onze toekomst een tweederangs plaats in de maatschappij vanwege ons aller falen in vergelijk met de IT-opossingen?

    Hoe moet het met de volgende generatie 'zeuren' die de emancipatie van welke groep ook moet stimuleren, daarvoor op de barricades moet staan. Waar halen we straks de mensen vandaan om de vakbonden te vullen. Waar komen straks de politici vandaan? Komen die uit het verre buitenland om ons te leiden?

    Op korte termijn is het mooi om perfectie te zien functioneren. Met het konstante veranderen van de maatschappij is perfectie altijd weer iets anders. Perfect is tijdsgebonden en alleen het onderwijs heeft hierdoor behoefte aan het perfecte kind.

    Wat moeten we als maatschappij nou toch met het perfecte kind? Hebben we daar wel iets aan. Een paar is leuk, zeker als kind. Maar de maatschappij van nu is gemaakt door de eigenzinnigen, de ADHD-ers, de aspergers, de autisten, de verlegen meisjes en de echt stoere jongens uit vroeger dagen. Willen we die dynamiek, nodig voor onze toekomst, nu de pas afsnijden met zoiets als het perfecte kind? We hebben het imperfecte kind nodig! Daar kunnen we nauwelijks genoeg van krijgen. Met die mensen bouwen we aan onze toekomst.

    26. Verslag onderwijsenquete

    Zie ook Onderwijsvernieuwing, gruwel of zegen?.

    Het onderzoek is afgerond, de uitslag ronduit vernietigend. Vooral de beleidsmakers komen er slecht vanaf. De commissie Dijsselbloem schrijft:

      Volgens de commissie heeft de overheid verzuimd voor deugdelijk onderwijs te zorgen en hadden de verantwoordelijke bewindslieden en beleidsmakers een tunnelvisie. Draagvlak in de politiek was belangrijker dan draagvlak in het onderwijs, stelt de commissie.
    En dan is het onderzoek van de commissie Dijsselbloem ook nog erg onvolledig. Men heeft met 2 belangrijke partijen niet gesproken: de kinderen en de ouders. Dat is erg jammer, nu is de kern van de zaak nog niet voldoende boven water gekomen.

    Daarom blijven er vragen. Hoe gaat het eigenlijk met de kinderen die het slachtoffer waren van de fouten die gemaakt zijn door het ondeugdelijke onderwijs? En dan de ouders die werden gebrusqueerd toen zij voor hun kinderen vochten omdat ze zagen dat hun kinderen het slachtoffer werden van deze ondeugdelijkheid!

    De overheid en ook de Tweede kamer zouden zich eigenlijk diep moeten schamen. Maar dat doen ze niet, ze gaan gewoon door!

      De Tweede Kamer is het grotendeels eens met de commissie-Dijsselbloem. Die stelt dat de overheid ernstig tekort is geschoten bij de vernieuwingen in het onderwijs van de afgelopen 20 jaar.

      Een grote Kamermeerderheid deelt de analyse van de commissie, al hoeft dat niet te betekenen dat de aanbevelingen onverkort worden overgenomen.

      Minister Plasterk noemt de conclusies hard, maar ze komen grotendeels overeen met de denkwijze van het kabinet. Zo vindt ook Plasterk dat leraren meer centraal moeten komen te staan en dat de scholen zelf meer betrokken moeten worden bij vernieuwingen.

    Een beetje besef van schuld, iets meer zelfreflectie, is dat nu echt teveel gevraagd? Nee ze gaan gewoon door, snappen niet echt wat er fout gaat, en de volgend fout is alweer in de maak.

    27. Het ponten van ouders

    Het ponten van ouders is een steeds terugkerend probleem. Diverse opvoed- en gezinsdeskundigen constateren met de regelmaat van de klok een probleem bij de opvoeding van kinderen. En vooral constateren zij dat ouders het meestal niet weten dat dat speelt en dat daarom ouders bij hen moeten zijn voor advies. En nu gaat een deskundige nog een stap verder: ouders kúnnen niet weten dat ze het verkeerd doen, daarvoor hebben ze hem nodig.

    Afgelopen week kreeg ontwikkelingspsycholoog Steven Pont volop aandacht in de media met zijn nieuwe term: Hyperouders. De Volkskrant gaf de aanzet met een uitgebreid artikel.

    Wat zijn hyperouders volgens de heer Pont: Dat zijn ouders die té beschermend zijn, die hun kind alle ellende van de wereld willen besparen, die alle problemen van hun kind willen voorkomen en die vooral hun kind niet op een normale manier volwassen willen laten worden.

    Wie is Steven Pont?
    Een ontwikkelingspsycholoog met een commercieel belang in het begeleiden van organisaties die met kinderen van ouders werken. Op zijn website presenteert hij zich als volgt: "PONT heeft op het gebied van de interne communicatie een aanbod opgebouwd dat bestaat uit vijf onderdelen; Training, Coaching, Teamsamenwerking, Mediation en Socratische gespreksvoering."

    De heer Pont kan en moet echter worden weggezet als onwetend en vooringenomen. Hij baseert zich alleen op incidenten en eenzijdig opinie-onderzoek. Pont kent de stand van onderzoek niet naar bijvoorbeeld de correlatie tussen rendement van schoolonderwijs en betrokken ouderschap. Die twee correleren juist heel positief met elkaar, dat is het resultaat van een meta-literatuuronderzoek naar 600 publicaties over dit onderwerp. Kijk eens hier in de nieuwe notitie van de NVvTO.

    De heer Pont vindt het niet moeilijk om ouders onderuit te halen, zeker niet als hij de professional is die met kinderen (en dus met ouders) werkt kan overtuigen dat ze toch echt zijn hulp nodig hebben bij het begeleiden van die ouders. In de bijdrage aan Een Vandaag ziet u een hoofd van een school die volop meegaat met de stelling van de heer Pont, ook medewerkers van Kinderopvang doen een boekje open. Als het schoolhoofd dan letterlijk zegt: "Ik zeg het wel tegen ouders, maar ze luisteren niet" dan vraag je je toch werkelijk af waarmee ze denken bezig te zijn. Ouders zijn niet dom, zij werken ook in scholen, kinderopvang en de rest van de maatschappij. Dat doen ze allemaal even deskundig en dan kan het niet zijn dat zij opeens wel dom zullen omgaan met hun kinderen.

    Wij introduceren graag een nieuw begrip: Het ponten van ouders.
    Ponten van ouders: het wegzetten van ouders als ondeskundig, bevooroordeeld naar hun kind toe en in het algemeen ernstige twijfel uiten over de vaardigheden van ouders.

    Omdat Pont hierin volgens ons het hoogste niveau bereikt heeft, 'eren' we hem met dit nieuwe begrip: Pont niet langer de ouders!

    28. De urennorm van 1040 uren in het onderwijs

    Het ministerie van Onderwijs wil dat alle middelbare scholen de urennorm van 1040 uren per jaar halen. Het is gebleken dat veel scholen deze urennorm niet halen. Maar dit aantal uren is nodig om de scholieren een kwalitatief volwaardige opleiding te geven. Zoals staatssecretaris Van Bijsterveldt het zei: "Wij zullen echt aan de bak moeten om mee te kunnen doen in de mondiale concurrentie. Leerlingen scoren minder goed op rekenen en taal. Wij missen excellentie. De lat moet echt hoger."

    Dit is een duidelijke constatering dat het niet goed gaat met rekenen en taal, een signaal dat al veel langer gegeven wordt vanuit universitaire opleidingen, en dat door beleidsmakers steeds systematisch ontkend werd. Dat het slecht gaat met rekenen en taal is vooral ook een probleem van de basisschool. Dit roept vragen op als (1) zijn de lesprogramma’s wel goed, (2) zijn de leerkrachten wel voldoende gekwalificeerd, (3) wordt er wel voldoende in onderwijs geïnvesteerd (niet op bestuurlijk niveau maar op de werkvloer)?

    Vasthouden aan de urennorm is alleen goed te bespreken wanneer op deze vragen een helder antwoord wordt gegeven. Anders lijkt de discussie al snel op het achter de wagen spannen van het paard.

    De belangrijkste oorzaken dat scholen de urennorm niet halen zijn het lerarentekort en ziekteverzuim. Worden scholen gedwongen tot het handhaven van de urennorm, dan zullen door de bestuurders op creatieve manier onderwijsactiviteiten bedacht worden die (net) passen binnen de ruimte die de wet biedt.

    Slechts bepaalde onderwijsactiviteiten tellen mee voor de urennorm. Deze activiteiten moeten voldoen aan de volgende criteria:

    1. het moet gaan om begeleid onderwijs, dat wil zeggen dat de leerlingen tijdens de activiteit aanspraak kunnen maken op begeleiding door een bekwame leraar,
    2. het onderwijs moet deel uitmaken van het door de school geplande en voor die leerlingen verplichte onderwijsprogramma,
    3. het onderwijs moet onder verantwoordelijkheid van een bekwame leraar worden verzorgd die wettelijk met die werkzaamheden mag worden belast.
    De praktijk laat iets anders zien. Scholen die onvoldoende bevoegd personeel hebben voor vervanging van bijvoorbeeld zieke leerkrachten of door vacatures die (nog) niet vervuld zijn, moeten toch aan de 1040 urennorm voldaan worden. De activiteiten die dan bedacht worden, ervaren de leerlingen als "ophokplicht". Niet de onderwijskwaliteit heeft hier de hoogste prioriteit maar de 1040-urennorm.

    De discussie rond het handhaven van de urennorm lijkt zich inmiddels vooral te richten op deze ophokplicht, en roept veel emoties op bij de betrokkenen. Tijdens het debat hierover in de Tweede Kamer protesteerden zowel de leerlingen (bij monde van het LAKS als de scholen tegen de 1040 urennorm.

    LAKS ervaart de urennorm als een keurslijf met gebakken lucht. Leerlingen raken gedemotiveerd van het uren zitten in een lokaal met een uitzendkracht, conciërge of gymleraar die geen orde kan houden en niets van de vakken afweet. Je hebt oordopjes nodig om te kunnen werken, want het is meestal een herrie. LAKS vindt dat er alleen bevoegde leraren voor de klas mogen, en geen opvuluren meer. Als dat ten koste van die 1040 uren norm moet dan moet dat dan maar. Helaas heeft de media vooral het protest tegen die 1040 uur uitvergroot.

    Naast de regering hielden de ouders, bij monde van NKO en Ouders&Coo vast aan de strakke urennorm.

    De ouderverenigingen NKO en Ouder&Coo staan echter niet bekend om hun goede contact met hun veronderstelde achterban: de ouders zelf! Vandaar dat wij dit aan de ouders zelf voor willen leggen. Herkent u zich in de stem van de ouders zoals verwoord door NKO en Ouders&Coo, of bent u het met LAKS eens dat kwaliteit vóór gaat op de 1040 urennorm.

    Laat de NKO en Ouders&Coo weten wat uw mening is, dan kunnen ze de volgende keer ook echt namens de ouders spreken. Vertel uw verhaal, waarom bent u voor of tegen strakke handhaving? Of zie u ongewenste neveneffecten zoals:

    • Komen uw kinderen ook gedemotiveerd thuis na een lange dag school met een aantal verplichte ophokuren?
    • Of zijn uw kinderen blij dat ze tijdens de tussenuren hun huiswerk al hebben kunnen maken?
    • Moet uw brugklasser ook al in het donker op de fiets naar school en komt hij/zij pas weer terug als het alweer donker begint te worden?
    • De regel van 2 proefwerken per dag in de proefwerkenweek geldt niet meer, zodat nu 3 proefwerken per dag gegeven worden, of 2 proefwerken en 2 "vul"-lessen.
    Bent u het eens met de standpunten zoals die door Ouders&Coo en de NKO zijn ingebracht of vindt u dat kwaliteit vóór de strakke urennorm gaat.

    NKO Ouders&Coo
    Eens Eens
    Niet eens Niet eens

    Geef uw standpunt door aan Ouders&Coo en aan de NKO! Dan kan ook uw standpunt worden meegenomen als zij geraadpleegd worden.

    29. Kerstactie Stichting Misplaatst

    Lees over de bijeenkomst van de Stichting Misplaatst over de Kerstactie!

    30. Reactie op artikel "Die vreselijke ouders"

    In het volkskrantmagazine van 17-11-2007 laat Meike Huber 2 leraren en een leidster aan het woord over hun ervaringen met “Die vreselijke ouders”.

    Onder gefingeerde (!) namen sommen kinderopvangleidster Hester (42), basisschoollerares Ina (34) en VWOdocent Rolf (39) de vreselijkste voorbeelden op van ouderlijk wangedrag. Tegelijkertijd laten ze het niet na om aan te stippen hoe geweldig ze zelf zijn als opvoeder.

    Mevrouw Huber baseert haar artikel op een onderzoek door het blad J/M. Dit is een lezersonderzoek, bedoeld voor een artikel in het blad J/M. Maar dit is een onderzoek zonder wetenschappelijke onderbouwing. Het onderzoek appelleert naar en activeert de sluimerende buikgevoelens die inderdaad aanwezig zijn.

    Ook mevrouw Huber wil op deze manier een duit in het zakje doen, door sluimerende gevoelens van ongenoegen bij het onderwijzend personeel te exploiteren om een spraakmakend artikel te schrijven. Het is duidelijk niet de bedoeling van mevrouw Huber een constructieve bijdrage te leveren aan dit sluimerende spanningsveld.

    Van een kwaliteitskrant zou je een genuanceerde stellingname mogen verwachten, waarin de gedane uitspraken evidence-based zijn. De Volkskrant lijkt dit niveau van journalistiek in dit artikel niet als uitgangspunt genomen te hebben.

    Het artikel is een schoolvoorbeeld van wat men tegenwoordig wel aanduidt als incidentenpolitiek:

    • Professionals die anoniem hun bijdrage leveren.
    • Een "journaliste"(?) die met een vooropgezet oordeel bevestiging zoekt voor haar stellingen.
    • Het gemak waarmee vanuit een enkel voorbeeld gegeneraliseerd wordt.
    Het artikel laat vooral zien hoe sommige “professionals” met leerlingen en hun ouders omgaan. Het ontbreekt zulke professionals aan elementaire vormen van respect. Dat zullen ze uitstralen naar alle ouders. Wanneer je als goedwillende ouder een verschil van inzicht hebt, dan sta je als ouder al snel machteloos tegenover een dergelijke leerkracht. Je bent verplicht je kinderen naar school te sturen.

    Maar op iedere basisschool is er wel zo’n "Ina" te vinden, net zoals je op een middelbare school de "Rolf" kunt tegenkomen. Een kinderdagverblijf kun je nog omzeilen, maar aan de "Ina’s" of "Rolfjes" zit je vast.

    Leerkrachten klagen dat ouders steeds meer eisen. Maar je zou het ook anders kunnen zien. Misschien is het inderdaad waar dat het niveau van ouders omhoog gaat. Daar staat tegenover dat al jarenlang uit vele berichten in diverse kranten blijkt dat het niveau van de leerkrachten achteruit holt. Misschien moet dit ook eens in de discussie meegenomen worden.

    En mocht er al iets aan de hand zijn, dan ontbreekt in dit artikel iedere vorm van constructief meedenken over oplossingen.

    Oproep aan alle ouders:
    Mocht je zo’n "Ina" of "Rolf" tegenkomen op de school schroom dan niet om meteen professionaliteit van hen te eisen. Leer hen hoe ze moeten omgaan met leerlingen en hun ouders. Toon respect, hoe moeilijk het ook zal zijn bij de genoemde "Ina’s" en "Rolfjes".

    31. Weer staan de ouders aan de kant

    De samenstelling van het derde rapport van het Kinderrechtencollectief (KRC) gaat over de implementatie van het VN-Verdrag inzake de Rechten van het Kind (IVRK) in Nederland. Het rapport beslaat de periode 2004-2007 (juni).

    Diverse ouderorganisaties werden gevraagd hun bijdrage te leveren aan het rapport. Toch werd daar in het rapport niets van teruggevonden. Het KRC is creatief op zoek geweest naar andere info over ouders. Het rapport laat zien welke informatie wel gebruikt is.

    In het hoofdstuk over Veiligheid op school staat (letterlijk citaat):

      "Daarbij komt dat ouders van leerlingen steeds vaker intimiderend en gewelddadig ‘hun gelijk komen halen’. Voor de goede orde: wanneer er gesproken wordt over geweld op school, gaat het niet om het gewelddadig gedrag van leraren of schoolmanagers bij het handhaven van discipline op school. Slaan door leraren of ander schoolpersoneel is zo sporadisch, dat er geen expliciet verbod op slaan in de Nederlandse onderwijswetgeving te vinden is."
    Navraag naar de bron van deze info verwees ons naar een onderwijsorganisatie. Zij hadden onderzocht hoe het zit met het geweld van ouders op scholen, en gebruiken de informatie uit dat onderzoek onder andere om hun cursus "Omgaan met ouders" te promoten. De gegevens van dat (kleine) onderzoek waren zeker niet bestemd voor andere verslagen, maar alleen voor intern gebruik.

    Dat zien we ook terug in de kwaliteit van het rapport. Het rapport is gebaseerd op een enquête onder schooldirecties. De kwaliteit van de enquête is ronduit bedenkelijk, de conclusies zijn op geen enkele manier wetenchappelijk te verantwoorden. Kortom een rapport dat je zeker niet mag gebruiken als basis voor beleid.

    Het is jammer dat zo'n rapport in de openbaarheid komt, omdat het alleen een bijdrage levert aan het verslechteren van de relatie tussen ouders en school. Een relatie die in het algemeen behoorlijk goed is, maar waarvan de incidenten op een onverantwoorde manier worden opgeblazen.

    Het verweer van Defence for Children is simpel: "Tja, we lezen toch ook in de krant dat ouders zo agressief zijn".

    En: "Nee hoor, we gaan het rapport niet veranderen. Allerlei professionele organisaties (vooral de gesubsidieerde) hebben het ondertekend en het rapport is al ingestuurd.

    Daar sta je dan als ouders, wéér aan de kant gezet door dé professional met een vooroordeel.

    32. Nog meer vragen over het EKD (elektronisch kinddossier)

    Vragen van ouders over het EKD :
    1. Op welk moment wordt van de ouders bij het "vullen" van het EKD acties verwacht?
      1. Graag alle artikelen dan wel activiteiten in het EKD traject benoemen en wat de aard van de te leveren data is.
      2. Hoe kunnen wij als ouders een bijdrage leveren aan een goed gevuld en kwalitatief hoog EKD?
    2. Wat zijn de voordelen voor ouders en kinderen van het EKD?
    3. Wanneer zijn voor ouders/kinderen controlemomenten (meer dan "inzage", maar wel verplicht, anders mag het dossier niet worden geraadpleegd!) ingebouwd (frequentie, op welke artikelen/activiteiten e.d.)
    4. Bij het gebruik van het EKD: wie en hoe heeft toegang tot welk niveau van informatie?
      1. Wat is de rol en positie van ouders/kinderen?
      2. Indien niet mee eens, waar kunnen de ouders en kinderen dan terecht?
      3. Inzage is onvoldoende. Zie bijvoorbeeld de rampzalige ontwikkelingen bij het CIZ dat zich bezuinigend en autonoom opstelt.
      4. Wat zijn de sancties bij onzorgvuldig gebruik?
    5. Voor het EPD (Elektronisch Patiënten Dossier) is een infrastructuur ontwikkeld die ook bruikbaar kan zijn voor het EKD. Hierin zijn de privacyrechten en gebruiksrechten beter geregeld dan in het EKD.
    6. Wie is de eigenaar?
      Beter gesteld, in een dossier wordt vanuit diverse disciplines informatie toegevoegd. Bij 4 miljoen kind dossiers is dat een monster van een registratie. Dus gevoelig voor instabiliteit en dus beheersbaarheid van deze registratie. Wie is derhalve finaal aansprakelijk voor de goede gang van zaken en hoe is ingrijpen en escalatie geregeld?
    7. Hoe is de inzage geregeld?
      De jeugd, een belangrijke doelgroep voor de commercie, kan vanwege belangrijke overrulende economische belangen, nu uiteraard ontkend, op termijn een doelwit zijn. En door middel van profiling kunnen overheidsinstanties selectief selecteren voor hun nog nader te bepalen noodscenario's. Selectieve dienstplicht? Nu reeds een gebruikelijke methode in de USA.
    8. Wie geeft inzage?
      Beter gesteld, wie bepaalt de autorisatieprofielen? Is daar toezicht op vanuit een trusted partij? Controle door CBP.
    9. Wie kan informatie toevoegen, wie kan informatie verwijderen? Wiens recht en wiens plicht is dat?
    10. Wat te doen bij downloaden of uitprinten van informatie?
      Nog erger: vanuit het technische bestek van het beoogde EKD systeem blijkt dat de toegang door middel van standaard PC's via een browser wordt voorgeschreven. In deze setting is op deze niet gecertificeerde systemen door middel van knip-en-plak (cut and paste) of door screendumps vrij simpel een kopie van de getoonde beelden te realiseren. Met enige inspanning kan de zin "Pietje is gek' zo op het WWW eindigen. Ofwel, is de gehele architectuur wel door de juiste deskundigen en niet zijnde bureaugeleerden van het HEC, op zijn merites beoordeeld?
    11. Waar kunnen ouders de informatie vinden?
    12. Hoe weten scholen hun rechten en plichten? En hoe is de interne regeling en organisatie daarvan? Zijn de gebruikers onder ede gesteld bij het gebruik van dit systeem?
    13. Wordt het LVS (leerlingvolgsysteem) gekoppeld aan het EKD? Wie is er dan verantwoordelijk?

    33. Het EKD (elektronisch kinddossier): Gij zijt gewaarschuwd!

    Het geroezemoes rond het EKD begint vorm te krijgen. Geen kind buiten beeld is het motto van de huidige regering, en daarvoor is het Elektronisch KindDossier ontworpen. Vandaag gaf minister Rouvoet eindelijk meer duidelijkheid over de invulling van het EKD.

    Al jaren is bekend dat de samenwerking tussen de verschillend hulpverlenende instanties verre van optimaal is. Ouders krijgen daardoor geen steun wanneer zij dat vragen. Die steun is erg belangrijk. Kon je vroeger eens voor een advies bij iemand in de buurt binnenwippen, tegenwoordig ben je sneller aangewezen op een hulpverlener. We hebben al meerdere malen gezien dat door het slechte functioneren van de hulpverlenende instanties slachtoffers zijn gevallen.

    Er moest dus iets gebeuren, dat is duidelijk. Maar een gedegen onderzoek naar de feitelijke problematiek, de oorzaken hiervan, de beste oplossingen hiervoor, dat onderzoek heeft niet plaatsgevonden. Terwijl in de Jeugdzorg de wachtlijsten weer oplopen omdat aan het oorspronkelijke disfunctioneren niets gedaan is, heeft de regering besloten dat geen kind meer buiten beeld mag blijven. En dat begint al vóór de geboorte, wanneer de aanstaande moeder zich bij de verloskundige meldt. Maar rechtvaardigt het doel wel dit middel?

    Ouders, past op, gij zijt bij voorbaat verdacht. Al voor de geboorte wordt een risico-inschatting gemaakt door de verloskundige. Is er sprake van een laag inkomen, werkloosheid, schuldhulpverlening, eenoudergezin, allochtoon of zijn er al meerdere kinderen? Laat dan geen hulpverlening in uw huis. Op basis van subjectieve bevindingen van de hulpverlener mag deze hulpverlener het aantal risico's inschatten en dat vermelden in het EKD. En staat het eenmaal in het EKD, dan ben je daar voorlopig nog niet van af!

    De vraag is dus of de simpele objectieve criteria voldoende nuance geven. Een andere vraag is of de subjectieve bevindingen inderdaad een beeld geven van het gezin, of dat deze bevindingen meer over de hulpverlener zeggen dan over het gezin!

    Ook erg jammer is dat vertrouwenspersonen steeds vaker een opsporingsfunctie krijgen. We zagen dat al eerder op de consultatiebureaus. En nu moet je dus ook bij de verloskundige op je hoede zijn, want het subjectieve oordeel van de verloskundige kan je lelijk parten spelen.

    En als je nu zeker wist dat deze methode gerechtvaardigd is omdat het hier een evidence-based interventie (een bewezen methode) betreft. Maar dat is het niet, de maatregel lijkt meer op een vlucht naar voren onder regie van media-aandacht.

    Feitelijk is hier een omkering van bewijslast. Er hoeft niets aan de hand te zijn en toch kun je verdacht zijn! De intentie lijkt heel vriendelijk: "Het staat er gewoon en verder doen we niets, we houden je alleen extra in de gaten." Maar als je verdacht bent, krijg je dan de hulp die je zelf nodig denkt te hebben? Of moet je accepteren wat je (desnoods ongevraagd) wordt aangeboden? Want weigeren maakt je immers nog meer verdacht!

    Steeds vaker hoor je de vergelijking met het vroegere oostblok. Wat waren we destijds trots op ons vrije westen, want onder het communistische regiem werd alles van bovenaf voor je bepaald. Iedereen om je heen kon een opsporingsfuncie hebben, door een subjectieve inschatting kon je flink aangepakt worden.

    Minister Rouvoet, onderzoek heeft uitgewezen dat het met meer dan 90% van de kinderen heel goed gaat. Concentreer u met uw hulpverlening op die 10% en vertrouw de andere ouders dat ze het goed blijven doen.

    34. Vragen mbt het Electronisch Kinddossier

    Het Electronisch Kinddossier (EKD) wordt ingevoerd, nu al in een paar gemeenten als proef. In de toekomst wil men via het EKD alle kinderen in beeld houden.

    Ouders zijn nog onvoldoende geïnformeerd over het EKD. Graag willen we antwoord op de volgende vragen:

    1. Wie is de eigenaar?
    2. Hoe is de inzage geregeld?
    3. Wie geeft inzage?
    4. Wie kan informatie toevoegen, wie kan informatie verwijderen?
    5. Wat te doen bij downloaden of uitprinten van informatie?
    6. Waar kunnen ouders de informatie vinden?
    7. Hoe weten scholen hun rechten en plichten?
    8. Wordt het LVS (leerlingvolgsysteem) gekoppeld aan het EKD?
    9. Wie is er dan verantwoordelijk?
    Het CBP houdt zich ook bezig met het nauw volgen van de ontwikkelingen, zie: hier.

    35. De ideale situatie

    De posters Herken de Ouder en onze reactie daarop 'Herken de leerkracht' vragen om een genuanceerd exemplaar: De ideale situatie!

    We hopen hiermee een constructieve bijdrage geleverd te hebben, en hopen dat dit overgenomen wordt door politiek en scholen.

    36. Reactie NLOO op poster 'Herken de ouder'

    De overheid heeft een speciale poster Herken de Ouder laten ontwikkelen, waarin de diverse soorten van ouders worden beschreven. Maar getuigt dit niet van een enorme disrespect voor ouders!

    Als reactie daarop heeft NLOO een dergelijke poster opgezet. Zonder de mooie plaatjes, want de tekst spreekt eigenlijk wel voor zich!

    Herken uw leerkracht

    Alle leerkrachten hebben een hoge opleiding!

    De hulpverlener
    Kenmerken:
    wil graag laten weten hoe goed hij/zij is en hoeveel verstand van zaken hij/zij heeft. Denkt dat hij/zij orthopedagogiek heeft gestudeerd.
    Trefwoorden:
    behulpzaam beterweter.
    Geschikt voor:
    zorgteam.
    Ongeschikt voor:
    diagnose stellen want dat mag hij/zij niet.
    Benaderwijze:
    doe alsof je hem/haar op handen draagt en prijs hem/haar om zijn/haar kennis. Maar pas wel op: deze leerkracht denkt veel verstand van zaken te hebben, en dat kan vies tegenvallen!
    De kwelgeest
    Kenmerken:
    voelt zich gekwetst als ouders klachten hebben, is niet mee te praten, heeft altijd een weerwoord zonder goed te luisteren naar de ouders.
    Trefwoorden:
    ongevoelig conflicterend, theatraal en ongeduldig.
    Geschikt voor:
    vervroegd pensioen of andere baan.
    Ongeschikt voor:
    voor de klas staan en gesprekken met ouders voeren.
    Benaderwijze:
    vraag de directie aanwezig te zijn bij gesprekken met hem/haar.
    De agressor
    Kenmerken:
    benadert ouders op een agressieve manier, schreeuwt en scheldt, heeft nooit wat fout gedaan.
    Trefwoorden:
    agressief ongevoelig, dictatoriaal.
    Geschikt voor:
    de afwas op school.
    Ongeschikt voor:
    werken met kinderen of ouders.
    Benaderwijze:
    vraag professionele hulp bij gesprekken met hem/haar, ga nooit alleen met deze leerkracht een gesprek aan.
    De superleerkracht
    Kenmerken:
    deze leerkracht is vriendelijk en oprecht, luistert naar ouders, communiceert op hoog niveau en houdt zich aan afspraken. Ziet zich als partner in het gezelschap en werkt aanvullend met ouders. Haalt het optimale uit het kind.
    Trefwoorden:
    meewerkend, communicatief en sociaal.
    Geschikt voor:
    werken met kinderen en ouders, geschikt zowel voor kleutergroepen als groep acht.
    Ongeschikt voor:
    geen.
    Benaderwijze:
    met respect en beloon hem of haar om zijn/haar daden en de inzet voor u en uw kind.
    De onderdanige
    Kenmerken:
    deze leerkracht doet niets uit zichzelf, vraagt bij elk wissewasje hulp aan collega of directie.
    Trefwoorden:
    slaafs, neerbuigend.
    Geschikt voor:
    karweitjes binnen de school die andere leerkrachten niet willen doen.
    Ongeschikt voor:
    eigen intiatief, ouderraad.
    Benaderwijze:
    blijf deze leerkracht achter zijn/haar vodden zitten, vraag hem/haar zelf na te denken en actie te ondernemen.
    De afwezige
    Kenmerken:
    houdt zich nooit aan afspraken, belt niet terug als hij/zij het belooft, levert geen eigen bijdrage binnen school en doet niets extra's voor de kinderen.
    Trefwoorden:
    lui, afwezig, opgever, contact gestoord.
    Geschikt voor:
    zeer precies omschreven activiteiten waar hij/zij niet onderuit kan.
    Ongeschikt voor:
    ouderraad, gesprekken met ouders en het oplossen van problemen.
    Benaderwijze:
    pak deze leerkracht stevig aan, schrijf afspraken met hem op en laat deze door hem/haar ondertekenen. Vraag waar hij/zij met zijn/haar gedachten is.

    Herken de manager/bestuurder:

    De hulpverlener
    Kenmerken:
    wil graag laten weten hoe goed hij/zij is en hoeveel verstand van zaken hij/zij heeft. Denkt dat hij/zij de directeur is.
    Trefwoorden:
    behulpzaam beterweter.
    Geschikt voor:
    manusje van alles.
    Ongeschikt voor:
    het maken van beleid, dat kan hij/zij niet.
    Benaderwijze:
    doe alsof je hem/haar op handen draagt en prijs hem/haar om zijn/haar kennis. Maar pas wel op: deze manager/bestuurder denkt veel verstand van zaken te hebben, en dat valt vies tegen.
    De kwelgeest
    Kenmerken:
    voelt zich gekwetst als werknemers klachten hebben, is niet mee te praten, heeft altijd een (defensief) weerwoord zonder eerst goed te luisteren.
    Trefwoorden:
    ongevoelig, conflicterend, theatraal en ongeduldig.
    Geschikt voor:
    vervroegd pensioen of andere baan.
    Ongeschikt voor:
    het geven van leiding
    Benaderwijze:
    vraag de directie aanwezig te zijn bij de gesprekken met hem/haar.
    De agressor
    Kenmerken:
    benadert werknemers op een agressieve manier, schreeuwt en scheldt, heeft nooit wat fout gedaan.
    Trefwoorden:
    agressief ongevoelig, dictatoriaal.
    Geschikt voor:
    de afwas.
    Ongeschikt voor:
    werken met mensen
    Benaderwijze:
    vraag professionele hulp bij gesprekken met hem/haar, ga nooit alleen met deze manager/bestuurder een gesprek aan.
    De superbestuurder
    Kenmerken:
    deze manager/bestuurder is vriendelijk en oprecht, luistert naar werknemers, communiceert op hoog niveau en houdt zich aan afspraken.
    Trefwoorden:
    meewerkend, communicatief en sociaal.
    Geschikt voor:
    werken met mensen op alle niveaus.
    Ongeschikt voor:
    de school manager is er niet blij mee.
    Benaderwijze:
    met respect, beloon hem/haar of haar om zijn/haar daden.
    De onderdanige
    Kenmerken:
    deze manager/bestuurder doet niets uit zichzelf, vraagt bij elk wissewasje hulp aan collega of directie.
    Trefwoorden:
    slaafs, neerbuigend.
    Geschikt voor:
    karweitjes binnen bedrijf/instelling die anderen niet willen doen.
    Ongeschikt voor:
    actief leiderschap.
    Benaderwijze:
    blijf deze manager/bestuurder achter zijn/haar vodden zitten, vraag hem/haar zelf na te denken en actie te ondernemen
    De afwezige
    Kenmerken:
    houdt zich nooit aan afspraken, belt niet terug als hij/zij het belooft, levert geen eigen bijdrage en doet niets extra's voor de werknemers.
    Trefwoorden:
    lui, afwezig, opgever, contactgestoord.
    Geschikt voor:
    zeer precies omschreven activiteiten waar hij/zij niet onderuit kan.
    Ongeschikt voor:
    leidinggeven en het oplossen van problemen.
    Benaderwijze:
    pak deze manager/bestuurder stevig aan, schrijf afspraken op en laat deze ondertekenen. Vraag waar hij/zij met zijn/haar gedachte is.

    37. Petitie aangeboden

    Voor onderwijs aan hoogbegaafden is een petitie aangeboden.

    38. Kamer ontvangt petitie tegen opsluiten onschuldige kinderen

    Donderdag 26 oktober om 13:45 uur overhandigt de Stichting Misplaatst aan de Tweede Kamer een petitie en een zwartboek over de gevolgen van gesloten plaatsing voor jeugdigen en hun ouders.

    Donderdag debatteert de Tweede Kamer over de jeugdzorg. Stichting Misplaatst biedt de Kamerleden donderdagmiddag een pleidooi aan tegen het opsluiten van onschuldige jongeren met ernstige (ortho)psychiatrische problematiek zonder dat ze behandeld worden.

    Terwijl de Kamer zich buigt over een wetswijziging die het per 1 januari 2007 mogelijk maakt dat jongeren voor gesloten behandeling binnen de jeugdzorg terecht kunnen, maakt Stichting Misplaatst zich ernstig zorgen.

    Het vergt een immense operatie om gesloten jeugdzorg mogelijk te maken voor àlle jongeren die gesloten behandeling nodig hebben. De verwachting is dat in 2010 voor alle ca. 1650 jongeren die dat nodig hebben een plaats in een gesloten jeugdzorgaccommodatie beschikbaar zal zijn. Tot die tijd zullen jeugdigen nog steeds in de justitiële jeugdinrichtingen worden ondergebracht.

    De meest kwetsbare groep, de 12-minners, zal als eerste een plaatsje krijgen binnen het nieuwe jeugdzorgaanbod. Dat betekent niet veel goeds voor de jongeren vanaf 13 jaar. Zij zullen voorlopig nog tot in lengte van maanden verdwijnen achter de muren van de jeugdgevangenissen, waar zij verstoken blijven van behandeling en gebukt gaan onder het aldaar gevoerde regime.

    Stichting Misplaatst voert hier actie tegen. Ook adviseert de stichting en biedt hulp en ondersteuning aan ouders van kinderen die zonder veroordeling in een jeugdgevangenis zijn geplaatst.

    Voor informatie:

      Hennie Brakel, secretaris of Wilma Vogels, vrijwilliger
      Stichting Misplaatst
      Gierstraat 31
      2011 GA Haarlem
      Email:
      Website: www.misplaatst.info

    39. Ouders gevaar voor eigen kinderen?

      In de jeugdzorg worden ouders te snel gezien als een gevaar voor hun kinderen. Dat is een gevolg van het ’Savanna-effect’ en leidt tot foute beslissingen, vindt een ouderorganisatie.
    Lees hier het hele verhaal.

    40. Zwartboek over opvang jeugd

    Lees over het Zwartboek over opvang jeugd.

    41. Gesloten jeugdzorg, een stap vooruit?

    Op 1 januari 2007 treedt een wijziging van de Wet op de Jeugdzorg in werking die het mogelijk maakt dat jongeren met (ernstige) gedragsproblemen voor behandeling in speciaal daartoe aangewezen gesloten en besloten jeugdzorgvoorzieningen terecht kunnen. Hiermee komt het eind in zicht van een lange periode waarin jongeren zonder strafblad in de Nederlandse jeugdgevangenissen werden geplaatst. Stichting Misplaatst is positief over deze ontwikkeling. Tegelijkertijd zijn we kritisch en waakzaam en juichen we vooral niet te vroeg.

    Immers, in hoeverre garandeert deze omslag dat jongeren dan wèl de behandeling krijgen die ze zo hard nodig hebben? Wie bewaakt dat opsluiting en ordehandhaving niet een nieuwe vorm van jeugdzorg wordt? Wordt de belofte waargemaakt dat er in de toekomst beter naar ouders geluisterd zal worden?

    Deze en andere vragen komen aan de orde tijdens het forumdebat: Gesloten jeugdzorg, een stap vooruit?
    Zondag 8 oktober a.s. van 11.30 - 15.30 uur
    Trianon Zalencentrum Oudegracht 252 te Utrecht
    Zaal open vanaf 11.00 uur
    Meer info: www.misplaatst.info

    42. Actie mbt negeren AwB

    Op onze home page www.oudersaanzet.nlis van een actie over het totaal negeren van de wet AwB, door 2 ministeries.

    43. Klacht over schending privacy particuliere klant

    Klacht aan boekenleverantier Iddink te Ede. In de schoolgids van ons staat dat de school, als zij dat zelf wil, kan meekijken met de bestellingen van leerlingen en ouders. Tekst spreekt verder voor zich.
      Geachte mevrouw, mijnheer,

      In de schoolgids staat: "School speelt geen rol in de relatie tussen Iddink en de ouders" Even verder staat echter "Als de school dat wenst, kan zij 'meekijken' met de bestellingen".

      Ik moet aannemen dat Iddink deze mogelijkheid tot "meekijken" door derden heeft gefaciliteerd. Als dit zo is is dit in strijd met de wet op de privacy, wat onder omstandigheden een onrechtmatige daad van Iddink jegens particuliere klanten op zou kunnen leveren (Art 6: 162. lid 2 BW, een inbreuk op een recht, in casu het recht op privacy van de particuliere klant, kan als onrechtmatige daad worden aangerekend.)

      Dit zou anders zijn als de school kon meekijken met de bestelling op verzoek van de klant. Dan heeft de klant doelbewust haar recht op privacy in casu (gedeeltelijk) vrijwillig opgegeven. Maar daarover blijkt niets uit de schoolgids.

      Bij deze wil ik dan ook een klacht indienen over bovenstaande gang van zaken, die zoals al betoogd, in strijd is met het recht, en met de wet, en die ik als onrechtmatige daad van Iddink jegens de particuliere klant beschouw.

      Gaarne verneem ik van u uw standpunt hierover.


    43.1. Reactie van Iddink

      Geachte mevrouw,

      Hierbij reageer ik op uw e-mail van 18 juli 2006.

      Wij bieden scholen de mogelijkheid om mee te kijken met het verloop van de bestelling van de leerling. Dit gebeurt op verzoek van de scholen zelf.

      Het kan namelijk voorkomen, vanwege verschillende oorzaken, dat een leerling bij aanvang van het schooljaar niet over de juiste en/of volledige set leermiddelen beschikt. Dit kan gevolgen hebben voor het onderwijs aan de betreffende individuele leerling.

      Via internet geven wij alle informatie over de leverstatus van de leermiddelen. Echter, de betreffende leerling beschikt op school vaak niet over de juiste inloggegevens (bv het klantnummer), waardoor het gemakkelijker en sneller is als de school dit samen met de leerling doet. De school kan dan samen met de leerling meekijken wat de oorzaak is. Zo kan geen miscommunicatie ontstaan en de school kan dan eventueel een tijdelijke oplossing regelen.

      Weinig scholen maken gebruik van deze mogelijkheid. Onze filosofie is namelijk dat scholen zich zo min mogelijk moeten bezighouden met de relatie Iddink-leerling. De school kan de leerling zoveel mogelijk naar Iddink doorverwijzen, de school heeft het proces tenslotte uitbesteed.

      Van de scholen die hier gebruik van maken horen wij dat dit in de praktijk goed werkt. Wij hebben ook nog nooit klachten ontvangen van ouders.

      Wij verstrekken het unieke wachtwoord alleen aan de schoolleider/conrector. En geven hier de uitdrukkelijke instructie bij dat het alleen kan als de leerling erbij staat en toestemming geeft.

      Als u na bovenstaande uitleg toch nog uitdrukkelijk bezwaar heeft dat er op met de bestelling van de individuele leerling wordt meegekeken zullen wij deze mogelijkheid voor de school blokkeren.

      Ik hoop u zo voldoende te hebben geïnformeerd.

      Met vriendelijke groet,
      Iddink Voortgezet Onderwijs bv
      Manager Klantenservice

    44. Verplicht de ouderavonden bijwonen

    Mevrouw Eijsink van de Partij van de Arbeid ( www.angelieneijsink.pvda.nl/) heeft de perfecte oplossing gevonden voor de slecht bezochte ouderavonden op scholen. Nee, geen onderzoek naar het waarom van dat matige bezoek. Dat is onnodige tijd- en energieverspilling. Ouders worden bij voorbaat gewantrouwd, de oorzaak kán alleen bij de ouders liggen!

    De oplossing van mevrouw Eijsink is simpel: "Alle ouders met schoolgaande kinderen moeten verplicht de ouderavonden bijwonen". Probleem opgelost volgens mevrouw Eijsink!

    Was het maar zo simpel. Heeft ze zich ooit afgevraagd waarom de ouderavonden slecht bezocht worden? Ja hoor, in het artikel krijgen de ouders ervan langs, de oorzaken zijn volgens mevrouw Eijsink: ouders vinden het onbelangrijk en ouders zijn niet geïnteresseerd.

    Bedoelt ze de algemene ouderavonden of de tafeltjesgesprekken, waar in 10 minuten even uitgelegd wordt wat er aan je kind NIET goed is? Over sancties praat ze niet, zover heeft ze nog niet gedacht.

    Mag ik u iets vertellen mevrouw Eijsink?

    • Het zou positief zijn als het onderwijs ouders als gelijkwaardige partners gaat zien, die de eindverantwoordelijkheid over hun kinderen hebben en houden.
    • Het zou positief zijn als onderwijs de oudergesprekken ziet als een mogelijkheid om verantwoording af te leggen over wat ze met het kind gedaan hebben.
    • Het zou positief zijn als de PvdA wat meer samenhang laat zien, enerzijds staat de ene PvdA-politicus beide ouders de arbeidsmarkt op te sturen, anderzijds staat de andere PvdA-politicus ouders te verwijten dat ze het te druk hebben.
    • Het zou positief zijn als het onderwijs wat minder autoritair zou zijn, en alleen afspraken maakt in overleg mét ouders en niet vóór ouders.
    In al uw bijdragen mis ik respect voor ouders, ik proef wel steeds de minachting waarbij u uzelf een onterechte autoriteit toeschrijft.

    Dit alles is niet gericht tegen leerkrachten maar uitsluitend tegen de opvatting van mevrouw Eijsink die vindt dat je ouders moet verplichten op ouderavonden aanwezig te zijn.

    45. Liever praten over dan luisteren naar ouders

    Op 16 juni organiseert NIZW een congres met het thema: Ouders helpen Opvoeden. Het programma is interessant.

    Deze week ontving ik het inschrijfformulier en het programma. Op het genoemde telefoonnummer vroeg ik naar extra informatie.

    Op een niet mis te verstane manier werd me duidelijk gemaakt dat dit een congres voor beleidsmakers was en dat de aanwezigheid van ouders en ouderorganisaties niet gewenst, nee zeer ongewenst was.

    Tijd voor aktie! Ouders en OuderOrganisaties zijn _NIET_ welkom op een congres over ouders, dat is toch onacceptabel!

    45.1. Het vervolg

    Toch maar even naar de baas gevraagd. De baas deed iets langer over z'n antwoord, en gaf na een herinneringsmail een onpersoonlijk, aan een ander persoon gerichte mail, het volgende door: Ouders zijn tegen het volle pond (€.150,-) welkom bij de lezingen, maar mogen NIET deelnemen aan de workshops.

    Hoe komt het toch dat de Jeugdzorg niet functioneert? Na zo'n ervaring is me dat duidelijk: Ze willen (van ons belastingsgeld) praten óver ouders, afspraken maken vóór ouders, maar absoluut niet luisteren náár ouders.

    Tja als de bereidheid om samen te werken al ontbreekt, dan is het hele congres bij voorbaat al gedoemd te mislukken.

    Dan weet ik wel een betere besteding voor het belastingsgeld.

    46. Verslag van de forumdiscussieavond "Onschuldig achter tralies"

    Kort verslag ervaringen forumdiscussieavond "Onschuldig achter tralies", 30 november 2005 in Haarlem.

    Als contactpersoon van de groep Terecht bezorgde Ouders van hoogbegaafde kinderen krijg ik regelmatig ernstige berichten over de manier waarop jeugdzorg en leerplichtambtenaren omgaan met door het onderwijs beschadigde vastgelopen hoogbegaafde kinderen. Wat te denken van een medewerker van jeugdzorg die in het bijzijn van een 12 jarig kind dat is vastgelopen binnen het onderwijs zegt dat moeder achter de tralies gaat als ze niet binnen de kortste tijd een school vindt voor haar kind en daaraan toevoegt dat het kind ook achter de tralies gaat.

    Ouders van deze kinderen vertrekken regelmatig naar landen als België en Engeland waar ze thuisonderwijs mogen geven. Zodoende ontlopen ze verdere beschadiging van hun kinderen.

    Het leek mij goed de forumdiscussieavond bij te wonen. Want hoe gaat het er in de praktijk aan toe als je kind echt onschuldig achter de tralies verdwijnt? Samen met twee dochters bezocht ik deze avond.

    Dat er in Nederland heel wat mis is met de rechten van het kind wisten we al. Dat kinderen op zo’n grote schaal onschuldig achter tralies gaan omdat er geen behandelplek is wisten we nog niet. In omringende landen worden jongeren soms ook in een jeugdgevangenis opgesloten maar niet in die mate als in Nederland.

    Onze situatie wordt wel vergeleken met de situatie in de Verenigde Staten waar op een willekeurige dag in 2003 ongeveer negentienhonderd probleemjongeren achter tralies zaten. Bij ons ruim elfhonderd. Ter vergelijking: de Verenigde Staten heeft 18 keer zoveel inwoners als Nederland. Er zijn in Nederland eenvoudigweg te weinig plaatsen waar kinderen met psychische problemen behandeld kunnen worden.

    Op de discussieavond waren dus die ouders van kinderen die achter tralies zitten of hebben gezeten. In ieder geval was het niet aan de buitenkant te zien. Dit zijn niet de ouders zoals ze in de media besproken worden, ouders die weigeren hun kinderen goed op te voeden of niet geïnteresseerd zijn in hun kinderen. Nee, vanuit de zaal bleek duidelijk dat deze ouders zeer begaan zijn met hun kinderen en alles in het werk gesteld hebben om passende hulp en goede behandeling te zoeken voor hun kinderen, iets dat ze uiteindelijk vaak niet lukt.

    Eén van de deskundigen uit het forum bracht een casus ter sprake. Een geadopteerd Chinees meisje met ernstige woedeaanvallen. De oplossing lijkt eenvoudig, medicatie en tijdelijk een intensieve begeleiding thuis. Daarna een reis naar China maken en laten zien uit welke situatie het kind vandaan komt. Goede hoop op beterschap. Later bleek deze zelfde deskundige ook nog andere mogelijkheden te zien om de problemen op te lossen. Hij noemde het preventie. In werkelijkheid bleek het te gaan om selectie. Want mensen die kinderen adopteren worden vooraf gescreend. Mensen die zelf kinderen verwekken mogen dat zonder meer doen. Hij was van mening dat je soms ouders moet verbieden kinderen te krijgen.

    Eén van mijn dochters dacht er als volgt over, je moet er toch niet aan denken dat de wereld vol is met allemaal (met naam genoemde) deskundigen. Dat is pas echt een eng idee. Het was voor ons een avond vol ontnuchtering. Vluchten voor de leerplicht is zo gek nog niet. Vluchten voor jeugd 'hulp' blijkt ook niet gek te zijn. Is de tijd aangebroken dat je als je een kinderwens hebt je je moet afvragen of Nederland wel het land is om je kinderwens te laten uitkomen?

    Ineke.

    47. Citotoets en IQ testen

    Op 7, 8 en 9 februari aanstaande wordt weer de jaarlijkse Eindtoets Basisonderwijs gehouden, beter bekend als de Citotoets.

    Afgelopen jaren heeft de Stichting Onderwijsklachten over de Citotoets en andere tests in het onderwijs meerdere klachten ontvangen. Hieronder treft u vier voorbeelden aan.

    Daar komt bij dat duidelijk begint te worden waar al deze en soortgelijke klachten uiteindelijk op berusten, namelijk op de onwetenschappelijke status van tests en meerkeuzetoetsen. Daar stond in de Volkskrant van 12 november een artikel. In de kern van de zaak komt de kritiek hierop neer: allerlei zaken worden tot een getal, een optelling, een gemiddelde en dergelijke teruggebracht, terwijl schoolsucces, leermotivatie en dergelijke in werkelijkheid genuanceerd en veelkleurig in elkaar zitten en doorgaans helemaal niet in getalsvorm te gieten zijn.

    Vandaar dat we ervóór zijn dat tests en meerkeuzetoetsen uit het onderwijs worden verwijderd. De alternatieven zijn bekend:

    • open vragen in plaats van meerkeuzetoetsen (met daarbij voor de leerkrachten extra tijd voor het nakijkwerk
    • de brugklas om de overgang van basisonderwijs naar vervolgschool op het kind zelf af te stemmen in een proces waar het kind, zijn docenten en zijn ouders ten nauwste bij betrokken zijn.
    We hopen dat u privé of vanuit de onderwijsorganisaties waar u lid van bent, uw kritiek over en protest tegen meerkeuzetoetsen in het algemeen en tegen de Citotoets in het bijzonder zult laten horen - bij collega's, aan de media of waar u maar denkt dat het in goede aarde valt. Laat u ons daar iets van weten?

    De toekomst van onze kinderen en van ons onderwijssysteem staan op het spel!

    Vriendelijke groeten,

    , maatschappelijk werker, Stichting.Onderwijsklachten.nl
    , ontwikkelingspsycholoog, Stichting Histos

    P.S. Als u nu al klachten heeft over de Citotoets en over hoe de school daarmee omgaat, kunt u die per omgaande zenden aan .

    Voor vragen over de kritiek op meerkeuzetoetsen in het algemeen kunt u zich direct wenden tot .

    Bij het Cito zelf kunt u terecht via deze link. Of bij Ouders Online.

    Vier geanonimiseerde voorbeelden

    1. Een ouder vertelt dat haar zoon de afgelopen jaren meerdere testen heeft moeten doen op school en dat zijn IQ meer dan 40 punten per test scheelt. De school gaat er nog steeds van uit dat die IQ-testen betrouwbaar zijn en gebruikt de uitslag te pas en te onpas.
    2. Een ouder vertelt dat zijn dochter van 15 op het gymnasium zit maar de talen lukken maar niet. Uit de IQ test blijkt echter dat het meisje het IQ zou hebben van een VMBOer. Nu wil de school haar van het gymnasium afhalen terwijl ze al in de vierde zit.
    3. Een ouder vertelt dat haar zoontje van net 4 jaar een citotest moet doen maar deze ouder denkt dat haar kind er nog niet aan toe is om zo'n test te doen omdat de overgang van de peuterspeelzaal naar de basisschool erg moeizaam is verlopen en haar zoontje nog erg moet wennen.
    4. Op een basisschool mag de zoon van een allochtone ouder niet meedoen aan de Citotoets omdat hij anders het niveau van de klas omlaag zou halen.

    48. Startsein website Ouders aan zet

    Het Stella Mariscollege in Valkenburg, is een van de weinige reguliere scholen in het voortgezet onderwijs, die een kind met Down Syndroom met succes en plezier als leerling heeft geaccepteerd. Daarom wordt een speciaal ontworpen Oudersaanzet trofee aan hen uitgereikt, door Dhr Jan Troost, ambassadeur van het Versterking Cliëntenpositie Plan, VCP en wel op 15 november 2005 om 15.30 uur, op het Stella Maris College, Roevoetsstraat 1 A, Valkenburg.

    Jan Troost geeft dan ook het startsein voor de site Ouders aan zet. Het VCP maakt deze site mogelijk.

    Naar we hopen in aanwezigheid van Jill en haar ouders, die samen met de school dit goede voorbeeld laten zien en ter inspiratie voor andere scholen.

    Zij laten zien dat het kan!

    49. Tien jaar kinderrechten in Nederland

    Op 4 november 2005 was in Den Haag er een werkconferentie met als titel Tien jaar kinderrechten in Nederland. Meer informatie vind u in de begeleidende folder.

    Zie ook de website van het Kinderrechtenccollectief.

    Namens NLOO is een delegatie naar deze bijeenkomst gegaan, bestaande uit Willem (Thuisonderwijs) en Irene (Onderwijsklachten). Een verslag:

    We hebben de nadruk gelegd uit te zoeken hoe de jeugdhulpverlening zoals Jeugdzorg en de Raad voor de Kinderbescherming met de Kinderrechten om zou gaan. Het is dus een wat eenzijdig verslag.

    Het Kinderrechtenverdrag is een goed verdrag dat op een evenwichtige en verantwoorde manier de rechten en plichten verwoordt die onze kinderen hebben. De sprekers in de ochtend waren gedreven! Maar ik miste wel de vertaalslag naar de praktijk. Maar het werd al snel duidelijk dat de sprekers vooral hun pijlen hadden gericht op de Raad van Staten. Deze Raad dient zich duidelijk uit te spreken over dit verdrag. We wachten af.

    Om het toepassen van de kinderrechten in de praktijk werden in de middag diverse workshops gegeven. Wij hebben gekozen voor de workshop van Jeugdzorg. Zij vinden natuurlijk kinderrechten erg! belangrijk en dat verdedigen zij dan ook in de praktijk. Dus is dat verdrag een uitstekend medium om de eigen organisatie te stroomlijnen en effectiever en groter te laten worden. Geen wachtlijsten en directe, ook dwingende hulp kunnen ze aanbieden onder de vlag van de Kinderrechten.

    Geen haar aldaar heeft dan ook gedacht aan de andere kanten van die rechten. Behalve de haren op ons hoofd..:) Een beetje bedroevend. Hun visie op hun werk is vrij simpel, zo herleidde ik toch wel. Een melding geeft aan dat een kind in de zorgen komt door bv spijbelen of mishandeling. De ouders zijn belangrijk maar als eerst verantwoordelijke zijn zij dus direct het probleempunt. School zal nooit de oorzaak kunnen zijn. Dus ouders...., daar luister je wel naar maar eerder op een dergelijke manier dat je het probleem van het kind kunt oplossen. Dat ouders ook goede motieven hebben is logisch maar iedereen is natuurlijk wel eens de weg kwijt en dan is het goed dat Jeugdzorg en Raad er ook nog zijn! Als ondernemer zie ik dergelijke organisaties zichzelf steeds groter en groter maken want er is nauwelijks tegengas te geven. Wie is niet voor een gelukkig kind?

    Maar ondertussen wordt de jeugdhulpverlening steeds meer vervreemd van de maatschappij, ik hoor daar geluiden die in bv. voormalig Rusland niet zouden misstaan.

    Goede ouders zijn er wel maar daarmee krijgt de Jeugdzorg natuurlijk geen kontakt...:) Wel was er een oudere dame die zei kritisch te blijven kijken naar het eigen werk. Beamend ging de rest weer vrolijk verder..

    Wij hebben iets gezegd over scholen die wellicht de aandacht verdienen van Jeugdzorg... dat viel in een gat. En iets over thuisonderwijs waardoor spijbelen niet altijd slecht kan zijn, viel ook weg... En Irene heeft iets op het bord van aanbevelingen gekregen maar van harte ging dat niet.

    We hebben de politieke discussie niet meer afgewacht en zijn voortijdig vertrokken. Er is geen speld tussen te krijgen als je niet groter bent als groep! Wel leuk is dat st. Kinderpostzegels proefprocessen gaat betalen... voor kinderrechten. En dat je dit verdrag kunt gebruiken om wat te veranderen, zeker in het onderwijs waar men nog helemaal niets doet met dit verdrag. Maar ouders zijn verdacht en daarmee ook hun argumenten. Beste is om volgende keer diplomatieke vrouwen erheen te sturen tesamen met een doordouwer(v)..:) Mannen an sich zijn al gevaarlijk, zo weten de jeugdzorgers maar al te goed.

    De definitie van kindermishandeling is dusdanig uitgebreid dat er bij het minste of geringste al sprake er van is. Dat vonden ze een goede zaak en dat bood ook mogelijkheden om elkaar in te lichten ondanks het beroepsgeheim. Want als er sprake is van 'mishandeling' geldt het beroepsgeheim niet meer...!

    Spijbelen is ook genoemd als iets dat zorgelijk is voor de ontwikkeling van het kind. Het leidt tot crimineel gedrag. Nu is dat natuurlijk de vraag. Dat de meeste jeugdcimineeltjes veel spijbelen lijkt me evident. Die hebben nauwelijks tijd voor school. Maar om dat om te draaien en te zeggen dat alle spijbelaars crimineeltjes worden, dat gaat veel te ver. En de praktijk bewijst dat wel want de jeugdcriminaliteit bestaat niet uit de 65.000 voortijdig schoolverlaters of de talrijke spijbelaars die ons land kent. Maar door zo te kijken naar spijbelen wordt de eigen organisatie natuurlijk niet groter en belangrijker...

    En in dit hele verhaal is er weer geen mogelijkheid om de school als mogelijke bron te bespreken van spijbelen. En dat is mijn punt: Elk kind heeft rechten en plichten. Kijk naar een willekeurig kind en je ziet diens omgeving: ouders, broers en/of zussen en school. En wellicht een vereniging of hobbyclub. In die setting dient er gekeken te worden naar de rechten van een kind. En níet enkel naar de ouders kijken als het op school of in een vereniging misgaat met de rechten van het kind. Maar wellicht is dat te moeilijk voor Jeugdzorg en Raad of het levert ze te weinig op.

    Ik vond het vrijdag eng worden in Nederland en de hulpverleners vonden het steeds beter worden. Een rare situatie dus.

    Een kinderdeskundige hoorde ik eens zeggen: Als u uw kind niet herkent vanuit mijn rapport, dat heb ik iets fout gedaan. Zo zou ik het ontzettend graag willen horen van de Jeugdzorg en de Raad voor de Kinderbescherming. Maar wie zorgt daarvoor, wie helpt??

    Willem

  • Niets van deze site mag worden overgenomen zonder onze uitdrukkelijke toestemming. WeCo Web Technology
    Voor vragen en opmerkingen kunt u direct contact opnemen met